الم
Elif lâm mîm.
Əlif, Ləm, Mim.
Surə 31
31/LOĞMAN
Görünüş
تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ
Tilke âyâtul kitâbil hakîm(hakîmi).
Bunlar hakim (hikmət və hökmlə dolu) olan Kitabın ayələridir.
هُدًى وَرَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ
Huden ve rahmeten lil muhsinîn(muhsinîne).
Muhsinlər üçün hidayət (Allaha qaytaran) və rəhmətdir.
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ
Ellezîne yukîmûnes salâte ve yu’tûnez zekâte ve hum bil âhıreti hum yûkinûn(yûkinûne).
Onlar namazı qılar və zəkatı verərlər. Və onlar axirətə (Allaha qayıtmağa) yəqin hasil edərlər (qəti iman edərlər).
أُولَٰئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
Ulâike alâ huden min rabbihim ve ulâike humul muflihûn(muflihûne).
Bax onlar Rəbləri tərəfindən bir hidayət üzərindədirlər. Və bax onlar - onlar fəlaha çatanlardır (nicat tapanlardır).
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَهَا هُزُوًا ۚ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ
Ve minen nâsi men yeşterî lehvel hadîsi li yudılle an sebîlillâhi bi gayri ilmin ve yettehızehâ huzuvâ(huzuven), ulâike lehum azâbun muhîn(muhînun).
Və insanlardan bir qismi elmləri olmadan Allahın yolundan sapdırmaq üçün boş sözləri satın alırlar. Və onu əyləncə (məsxərə mövzusu) edirlər. Bax onlar üçün alçaldıcı əzab var.
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّىٰ مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
Ve izâ tutlâ aleyhi âyâtunâ vellâ mustekbiren ke en lem yesma’hâ ke enne fî uzuneyhi vakrâ(vakran), fe beşşirhu bi azâbin elîm(elîmin).
Və ona ayələrimiz oxunduğu zaman sanki onu eşitmirmiş, onun qulaqlarında vəqra (eşitmə əngəli) varmış kimi kibrlənərək arxasını çevirər (gedər). Elə isə onu acı əzabla müjdələ.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ
İnnellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti lehum cennâtun na’îm(na’îmi).
Şübhəsiz ki, amənu olanlar (Allaha qayıtmağı diləyənlər) və saleh əməl işləyənlər (nəfs təzkiyəsi edənlər) üçün Nəim cənnətləri var.
خَالِدِينَ فِيهَا ۖ وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Hâlidîne fîhâ, va’dallâhi hakkâ(hakkan), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu).
(Onlar) orada əbədiyyən qalanlardır. Allahın vədi haqdır. Və O, Əzizdir (ucadır), Hakimdir (hökm və hikmət sahibidir).
خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ۖ وَأَلْقَىٰ فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ ۚ وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ
Halakas semâvâti bi gayri amedin terevnehâ ve elkâ fîl ardı revâsiye en temîde bikum ve besse fîhâ min kulli dâbbeh(dâbbetin), ve enzelnâ mines semâi mâen fe enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(kerîmin).
Göyləri gördüyünüz kimi dirəksiz olaraq yaratdı və sizi yırğalayar (atıb-tutmasın) deyə yer üzünə sabit və yüksək dağlar yerləşdirdi. Və orada hər növ yeriyən heyvandan törədib yaydı. Və göydən su endirdik, beləcə orada hər kərim cütdən nəbat (bitki) yetişdirdik.
هَٰذَا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِي مَاذَا خَلَقَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ ۚ بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ
Hâzâ halkullâhi fe erûnî mâzâ halakallezîne min dûnih(dûnihî), beliz zâlimûne fî dalâlin mubîn(mubînin).
Bu, Allahın yaratmasıdır. Elə isə Ondan başqaları nə yaratdı, bir göstərin mənə! Xeyr, zalımlar açıq-aşkar dəlalətdədirlər (sapqınlıq içindədirlər).
وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ
Ve lekad âteynâ lukmânel hikmete enişkur lillâh(lillâhi), ve men yeşkur fe innemâ yeşkuru li nefsih(nefsihî), ve men kefere fe innellâhe ganiyyun hamîd(hamîdun).
Və and olsun ki, Loğmana hikmət verdik ki, Allaha şükür etsin. Və kim şükür edərsə, o təqdirdə sadəcə öz nəfsi üçün şükür edər. Və kim küfr edərsə (inkar edərsə), o təqdirdə şübhəsiz ki, Allah Qanidir (heç kəsin şükrünə ehtiyacı yoxdur), Həmiddir (həmd ediləndir).
وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ
Ve iz kâle lukmânu libnihî ve huve yaızuhu yâ buneyye lâ tuşrik billâh(billâhi), inneş şirke le zulmun azîm(azîmun).
Və Loğman oğluna nəsihət edərək belə demişdi: “Ey övladım, Allaha ortaq qoşma! Şübhəsiz ki, şirk (ortaq qoşmaq), əlbəttə, çox böyük zülmdür”.
وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ
Ve vassaynel insâne bi vâlideyh(vâlideyhi), hamelethu ummuhu vehnen alâ vehnin ve fisâluhu fî âmeyni enişkurlî ve li vâlideyk(vâlideyke), ileyyel masîr(masîru).
Və Biz insana ata-anasına (baxmağını) vəsiyyət etdik (fərz qıldıq). Anası onu çətinlik üstünə çətinliklə daşıdı. Və onun süddən kəsilməsi iki il (ərzində) olur. (Həm) Mənə, (həm də) ata-anana şükr et! Dönüş Mənədir.
وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَىٰ أَنْ تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۖ وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا ۖ وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ۚ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
Ve in câhedâke alâ en tuşrike bî mâ leyse leke bihî ilmun fe lâ tutı’humâ ve sâhibhumâ fîd dunyâ magrûfen vettebi’ sebîle men enâbe ileyy(ileyye), summe ileyye merciukum fe unebbiukum bi mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).
Və bilmədiyin bir şey haqqında şərik qoşmağın üçün səninlə mücadilə edərlərsə, ikisinə də itaət etmə! Və dünyada onlarla xoş rəftar et. Mənə yönələnlərin (ruhunu Allaha qaytarmağı diləyənlərin) yoluna tabe ol. Sonra dönüşünüz Mənədir. O zaman etdiyiniz şeyləri sizə xəbər verəcəyəm.
يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ
Yâ buneyye innehâ in teku miskâle habbetin min hardalin fe tekun fî sahretin ev fîs semâvâti ev fîl ardı ye’ti bihâllâh(bihâllâhu), innellâhe latîfun habîr(habîrun).
(O dedi): “Ey övladım! Şübhəsiz ki, o (əməlin) bir xardal dənəsi qədər də olsa və o bir qaya içində və ya göylərdə və ya yerdə belə olsa, Allah onu (qiyamət günü həyat filmində qarşına) gətirər. Şübhəsiz ki, Allah Lətifdir (lütf sahibidir), Xabirdir (xəbərdar olandır).
يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا أَصَابَكَ ۖ إِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
Yâ buneyye ekımıs salâte ve’mur bil ma’rûfi venhe anil munkeri vasbir alâ mâ esâbek(esâbeke), inne zâlike min azmil umûr(umûri).
Ey övladım, namaz qıl! Məruf ilə (irfanla; yaxşı işlər görməyi) əmr et və münkəri (pis işləri) nəhy et (qadağan et). Və sənə üz verən şeylərə (müsibətlərə) səbr et. Şübhəsiz ki, bu mütləq yerinə yetirilməli olan işlərdəndir.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ
Ve lâ tusa’ir haddeke lin nâsi ve lâ temşi fîl ardı merahâ(merahan) innellâhe lâ yuhıbbu kulle muhtâlin fehûr(fehûrin).
Və insanlardan (kibrlənərək) üz çevirmə və yer üzündə qürrələnərək gəzmə. Şübhəsiz ki, Allah lovğa-lovğa gəzən və çox öyünənlərin heç birini sevməz.
وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ ۚ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ
Vaksid fî meşyike vagdud min savtik(savtike), inne enkerel asvâti le savtul hamîr(hamîri).
Və yerişində təvazökar ol və səsini alçalt (alçaq səslə danış). Şübhəsiz ki, səslərin ən çirkini, əlbəttə, uzunqulağın səsidir”.
أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً ۗ وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ
E lem terev ennellâhe sehhare lekum mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ardı ve esbega aleykum niamehu zâhireten ve bâtıneh(bâtıneten), ve minen nâsi men yucâdilu fîllâhi bi gayri ilmin ve lâ huden ve lâ kitâbin munîr(munîrin).
Göylərdə və yerdə olan hər şeyi Allahın sizin ixtiyarınıza verdiyini görmədinizmi? Və sizin üzərinizdəki görünən və görünməyən (açıq və gizli) nemətlərini tamamladı. Və insanlardan bir qismi (hələ də) bir elmi, bir hidayət edəni (hidayətçisi, mürşidi) və aydınladan bir kitabı olmadan Allah haqqında mücadilə edərlər.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطَانُ يَدْعُوهُمْ إِلَىٰ عَذَابِ السَّعِيرِ
Ve izâ kîle lehumuttebiû mâ enzelallâhu kâlû bel nettebiu mâ vecednâ aleyhi âbâenâ, e ve lev kâneş şeytânu yed’ûhum ilâ azâbis saîr(saîri).
Və onlara: “Allahın endirdiyi şeyə (Kitaba) tabe olun!” -deyildiyi vaxt: “Xeyr, (biz ancaq) atalarımızın sitayiş etdiyi şeyə (bütlərə) tabe olarıq”, -dedilər. Və şeytan onları alovlu atəşin (cəhənnəmin) əzabına çağırsa belə mi?
وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ ۗ وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ
Ve men yuslim vechehu ilâllâhi ve huve muhsinun fe kadistemseke bil urvetil vuskâ, ve ilâllâhi âkibetul umûr(umûri).
Və kim muhsin olaraq vəchini (fiziki bədənini) Allaha təslim edərsə, o təqdirdə möhkəm bir qulpdan (mürşidin əlindən) yapışmış olar. Və işlərin nəticəsi Allaha (qayıdar).
وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهُ ۚ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
Ve men kefere fe lâ yahzunke kufruh(kufruhu), ileynâ merciuhum fe nunebbiuhum bi mâ amil(amilû), innallâhe alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).
Və kim inkar edərsə, onun küfrü səni kədərləndirməsin! Onların dönüşü Bizədir. Beləcə etdikləri şeyləri (əməlləri) onlara xəbər verəcəyik. Şübhəsiz ki, Allah sinələrdə olanı ən yaxşı biləndir.
نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَىٰ عَذَابٍ غَلِيظٍ
Numettiuhum kalîlen summe nadtarruhum ilâ azâbin galîz(galîzin).
Onları bir az faydalandırarıq (dolanışıq verərik). Sonra onları ağır bir əzaba məruz qoyarıq.
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۚ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Ve le in seeltehum men halakas semâvâti vel arda le yekûlunnellâh(yekûlunnellâhu), kulil hamdulillâh(hamdulillâhi), bel ekseruhum lâ ya’lemûn(ya’lemûne).
Və əgər onlardan: “Göyləri və yeri kim yaratdı?” -deyə soruşsan, mütləq: “Allah”, -deyərlər. De ki: “Həmd Allaha aiddir”. Xeyr, onların çoxu bilməz.
لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
Lillâhi mâ fîs semâvâti vel ard(ardı), innallâhe huvel ganiyyul hamîd(hamîdu).
Göylərdə və yerdə olanlar Allahındır. Şübhəsiz ki, O, Qanidir (heç bir şeyə ehtiyacı yoxdur), Həmiddir (həmd ediləndir).
وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Ve lev enne mâ fîl ardı min şeceretin aklâmun vel bahru yemudduhu min ba’dihî seb’atu ebhurin mâ nefidet kelimâtullâh(kelimâtullâhi), innellâhe azîzun hakîm(hakîmun).
Və əgər ərzdə (yer üzündə) olan ağaclar qələm və dənizlər (mürəkkəb) olsaydı və ardından ona yeddi dəniz də əlavə olunsaydı, Allahın kəlmələri tükənməzdi. Şübhəsiz ki, Allah Əzizdir (çox ucadır), Hakimdir (hökm və hikmət sahibidir).
مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ ۗ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ
Mâ halkukum ve lâ ba’sukum illâ ke nefsin vâhıdeh(vâhıdetin), innallâhe semîun basîr(basîrun).
Sizin yaradılmağınız və (yenidən) dirildilməyiniz ancaq tək bir nəfsin yaradılması kimidir. Şübhəsiz ki, Allah Səmidir (ən yaxşı eşidəndir), Bəsirdir (ən yaxşı görəndir).
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى وَأَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
E lem tere ennallâhe yûlicul leyle fîn nehâri ve yûlicun nehâre fîl leyli, ve sehhareş şemse vel kamere kullun yecrî ilâ ecelin musemmen ve ennallâhe bi mâ ta’melûne habîr(habîrun).
Allahın gecəni gündüzün içinə və gündüzü gecənin içinə saldığını görmədinmi? Günəşi və Ayı ram etdi. Hamısı təyin olunmuş bir vaxtadək (öz orbitində) seyr edər (hərəkət edər). Şübhəsiz ki, Allah etdiyiniz şeylərdən xəbərdardır.
ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ
Zâlike bi ennellâhe huvel hakku ve enne mâ yed’ûne min dûnihil bâtılu ve ennallâhe huvel aliyyul kebîr(kebîru).
Bax bu, Allahın haqq olduğuna görədir. Və Ondan başqa sitayiş etdikləri şeylər mütləq batildir. Şübhəsiz ki, Allah Alidir (ucadır), Kəbirdir (böyükdür).
أَلَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُمْ مِنْ آيَاتِهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
E lem tere ennel fulke tecrî fîl bahri bi ni’metillâhi li yuriyekum min âyâtih(âyâtihî) inne fî zâlike le âyâtin li kulli sabbârin şekûr(şekûrin).
Ayələrindən sizə göstərmək üçün gəmilərin dənizdə Allahın neməti ilə (üzərək) seyr etdiyini (hərəkət etdiyini) görmədinmi? Şübhəsiz ki, bunda çox səbr edənlərin və şükür edənlərin hamısı üçün, əlbəttə, ayələr (dəlillər, ibrətlər) var.
وَإِذَا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ
Ve izâ gaşiyehum mevcun kez zuleli deavûllâhe muhlisîne lehud dîn(dîne), fe lemmâ neccâhum ilel berri fe minhum muktesıd(muktesidun), ve mâ yechadu bi âyâtinâ illâ kullu hattârin kefûr(kefûrin).
Və qaranlıq kölgələr kimi dalğalar onları bürüdüyü zaman dini Ona (Allaha) məxsus edərək (səmimi qəlbdən) Allaha yalvararlar. Beləcə onları quruya (çıxarıb) qurtardığımız zaman artıq onların bir qismi mötədil davranar (həddi aşmazlar). Çox qəddar və çox nankor olanlardan başqası ayələrimizi israrla (bilərək) inkar etməz.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَا يَجْزِي وَالِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَالِدِهِ شَيْئًا ۚ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
Yâ eyyuhen nâsuttekû rabbekum vahşev yevmen lâ yeczî vâlidun an veledihî ve lâ mevlûdun huve câzin an vâlidihî şey’â(şey’en) inne va’dallâhi hakkun fe lâ tegurrennekumul hayâtud dunyâ, ve lâ yagurrennekum billâhil garûr(garûru).
Ey insanlar, Rəbbinizə qarşı təqva (mənəvi zireh) sahibi olun! Və o gündən qorxun ki, (o gün) ata oğluna qarşılıq verə bilməz (kömək edə bilməz). Və oğul da atasına (heç) bir şeylə qarşılıq verə bilməz. Şübhəsiz ki, Allahın vədi haqdır. Elə isə dünya həyatı əsla sizi aldatmasın. Və qarur (tağut) da Allah ilə (Allahın əfvinə güvəndirərək) əsla aldatmasın.
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ ۖ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا ۖ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
İnnallâhe indehu ilmus sâah(sâati), ve yunezzilul gays(gayse), ve ya’lemu mâ fîl erhâm(erhâmi), ve mâ tedrî nefsun mâzâ teksibu gadâ(gaden), ve mâ tedrî nefsun bi eyyi ardın temût(temûtu), innallâhe alîmun habîr(habîrun).
Şübhəsiz ki, o saatın (qiyamətin) elmi Allahın qatındadır. Və yağışı (O) endirir və bətnlərdə olanı (O) bilir. Heç kəs sabah nə qazanacağını bilməz (idrak edə bilməz). Və heç kəs ərzin harasında öləcəyini bilməz (idrak edə bilməz). Şübhəsiz ki, Allah Alimdir (ən yaxşı biləndir), Xabirdir (xəbərdar olandır).