تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
Tebârekellezî bi yedihil mulku ve huve alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).
Mülk əlində olan Allah Mübarəkdir. Və O, hər şeyə qadirdir.
Surə 67
67/MÜLK
Görünüş
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ
Ellezî halakal mevte vel hayâte li yebluvekum eyyukum ahsenu amelâ(amelen), ve huvel azî zul gafûr(gafûru).
Ən gözəl əməli hansınızın işləyəcəyinizi imtahan etmək üçün ölümü və həyatı yaradan Odur. Və O, Əzizdir, Qafurdur.
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ مَا تَرَىٰ فِي خَلْقِ الرَّحْمَٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍ ۖ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِنْ فُطُورٍ
Ellezî halaka seb'a semâvâtin tibâkâ(tibâkan), mâ terâ fî halkır rahmâni min tefâvut(tefâvutin), ferciıl basara hel terâ min futûr(futûrin).
Göyləri yeddi təbəqə (7 qat) olaraq yaradan Odur. Rəhmanın yaratdığında heç bir uyğunsuzluq görə bilməzsən. Elə isə baxışını çevir (yenidən bax), bir yarıq (çatlaq) görürsənmi?
ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ
Summerciıl basara kerreteyni yenkalib ileykel basaru hâsien ve huve hasîr(hasîrun).
Sonra baxışını iki dəfə çevir (təkrar-təkrar bax). Baxışın aciz və yorğun olaraq sənə geri dönər.
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ
Ve lekad zeyyennes semâed dunyâ bi mesâbîha ve cealnâhâ rucûmen liş şeyâtîni ve a’tednâ lehum azâbes saîr(saîri).
Və and olsun ki, dünyanın səmasını qəndillərlə bəzədik. Və onları şeytanlar üçün (şeytanlara atılacaq) daşlar etdik. Və onlar üçün alovlu atəşin əzabını hazırladıq.
وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ
Ve lillezîne keferû bi rabbihim azâbu cehennem(cehenneme), ve bi’sel masîr(masîru).
Və Rəblərini inkar edənlər üçün cəhənnəm əzabı var. Və (o) nə pis dönüş yeridir!
إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ
İzâ ulkû fîhâ semiû lehâ şehîkan ve hiye tefûr(tefûru).
Oraya (cəhənnəmə) atıldıqları zaman onun qaynayan qorxunc səsini (gurultusunu) eşitdilər.
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ ۖ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ
Tekâdu temeyyezu minel gayz(gayzi), kullemâ ulkıye fîhâ fevcun seelehum hazenetuhâ e lem ye’tikum nezîr(nezîrun).
(Cəhənnəm) az qala qəzəbindən çatlasın. Hər dəfə oraya bir qrup atılarkən onun (cəhənnəmin) gözətçiləri onlardan: “Sizə nəzir (xəbərdarlıq edən) gəlmədimi?” -deyə soruşdular.
قَالُوا بَلَىٰ قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ
Kâlû belâ kad câenâ nezîrun fe kezzebnâ ve kulnâ mâ nezzelallâhu min şey'in entum illâ fî dalâlin kebîr(kebîrin).
Onlar (cəhənnəmə atılanlar) dedilər ki: “Bəli, bizə nəzir gəlmişdi. Fəqət biz onu yalanladıq və: “Allah heç bir şey endirməmişdir, siz ancaq böyük bir dəlalət içindəsiniz”, -dedik”.
وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ
Ve kâlû lev kunnâ nesmeu ev na'kılu mâ kunnâ fî ashâbis saîr(saîri).
Və dedilər: “Əgər biz eşitmiş və ya ağıl etmiş olsaydıq, alovlu atəş əhli arasında olmazdıq”.
فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ
Fa’terefû bi zenbihim, fe suhkan li ashâbis saîr(saîri).
Beləcə günahlarını etiraf etdilər. Artıq atəş əhli (Allahın rəhmətindən) uzaq olsun!
إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ
İnnellezîne yahşevne rabbehum bil gaybi lehum magfiretun ve ecrun kebîr(kebîrun).
Şübhəsiz ki, onlar qeybdə Rəblərinə qarşı xuşu (ehtiram) duyarlar. Onlar üçün məğfirət (günahların savaba çevrilməsi) və böyük əcr var.
وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ ۖ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
Ve esirrû kavlekum evicherû bih(bihî), innehu alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).
Və sözünüzü gizləyin yaxud onu açıqlayın, şübhəsiz ki, O (Allah), könüllərdə olanı ən yaxşı biləndir.
أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ
Elâ ya’lemu men halak(halaka), ve huvel latîful habîr(habîru).
Yaradan (yaratdığını) bilməzmi? Və O, Lətifdir, Xabirdir (xəbərdar olandır).
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِنْ رِزْقِهِ ۖ وَإِلَيْهِ النُّشُورُ
Huvellezî ceale lekumul arda zelûlen femşû fî menâkibihâ ve kulû min rızkıh(rızkıhî), ve ileyhin nuşûr(nuşûru).
Ərzi sizə zəlil edən (boyun əydirən) Odur. Artıq onun qoynunda (üzərində, dağlarda, ovlaqlarda) gəzib dolaşın və onun (yer üzünün) ruzisindən yeyin. Və nəşr Onadır (qiyamət günü dirildilib Onun hüzuruna toplanılacaqsınız).
أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ
E emintum men fîs semâi en yahsife bikumul arda fe izâ hiye temûr(temûru).
O (yer), titrədiyi zaman göy üzündə Olanın (Allahın) sizi yerə batıracağından (batırmayacağından) əminmi oldunuz?
أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ
Em emintum men fîs semâi en yursile aleykum hâsıbâ(hâsiben) fe se ta’lemûne keyfe nezîr(nezîri).
Yaxud göy üzündə Olanın (Allahın) sizin üstünüzə (daş yağdıran) fırtına göndərəcəyindən (göndərməyəcəyindən) əminmi oldunuz? O təqdirdə xəbərdarlığım necə imiş tezliklə öyrənəcəksiniz (biləcəksiniz).
وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ
Ve lekad kezzebellezîne min kablihim fe keyfe kâne nekîr(nekîri).
Və and olsun ki, onlardan əvvəlkilər də yalanladılar. O zaman əzabım necə oldu?
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَيَقْبِضْنَ ۚ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمَٰنُ ۚ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ
E ve lem yerev ilet tayri fevkahum sâffâtin ve yakbıdn(yakbıdne), mâ yumsikuhunne iller rahmân(rahmânu), innehu bi kulli şey’in basîr(basîrun).
Onlar (başları) üstündə sırayla süzərək qanad çalan quşları görmürlərmi? Onları (havada) Rəhmandan başqası saxlamır. Şübhəsiz ki, O, hər şeyi ən yaxşı görəndir.
أَمَّنْ هَٰذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمَٰنِ ۚ إِنِ الْكَافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ
Emmen hâzellezî huve cundun lekum yensurukum min dûnir rahmân(rahmâni), inil kâfirûne illâ fî gurûr(gurûrın).
Və ya Rəhmandan başqa bu əsgərlər kimdir ki, sizə kömək edə bilsinlər?
Kafirlər sadəcə qürur içindədirlər (aldanmaqdadırlar).
أَمَّنْ هَٰذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ ۚ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ
Emmen hâzellezî yerzukukum in emseke rızkah(rızkahu), bel leccû fî utuvvin ve nufûr(nufûrın).
Yaxud (Allah) onun ruzisini tutarsa (kəsərsə, verməzsə), sizə kim ruzi verə bilər? Xeyr, onlar həddi aşmağa və (haqdan) uzaq olmağa israrla davam etdilər.
أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِ أَهْدَىٰ أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ
E fe men yemşî mukibben alâ vechihî ehdâ emmen yemşî seviyyen alâ sırâtın mustekîm(mustekîmin).
Elə isə üzüstə sürünərək gəzən kimsəmi daha çox hidayətdədir, yoxsa Siratülmüstəqim üzərində düz (dimdik) gəzənmi?
قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۖ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ
Kul huvellezî enşeekum ve ceale lekumus sem’a vel ebsâre vel ef’ideh(ef’idete), kalîlen mâ teşkurûn(teşkurûne).
De ki: “Sizi inşa edən (yoxdan yaradıb var edən) və sizə eşitmə, görmə və idrak etmə hissiyyatları verən Odur. Nə qədər az şükür edirsiniz”.
قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Kul huvellezî zereekum fîl ardı ve ileyhi tuhşerûn(tuhşerûne).
De ki: “Sizi yer üzündə çoxaldıb yayan Odur. Və Ona həşr olunacaqsınız (hüzuruna toplanılacaqsınız)”.
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
Ve yekûlûne metâ hâzel va’du in kuntum sâdikîn(sâdikîne).
Və soruşurlar: “Əgər sadiqlərdənsinizsə (doğru söyləyənlərdənsinizsə), (deyin görək) bu (əzab) vədiniz nə vaxt (baş tutacaq)?”
قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
Kul innemel ilmu indallâhi ve innemâ ene nezîrun mubîn(mubînun).
De ki: “Bu elm ancaq Allahın qatındandır. Və mən sadəcə (Allahın əzabını) açıq-aşkar bildirən bir nəzirəm (xəbərdarlıq edənəm)”.
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ
Fe lemmâ reevhu zulfeten sîet vucûhullezîne keferû ve kîle hâzellezî kuntum bihî teddeûn(teddeûne).
Fəqət onu (əzabı) yaxından gördükləri zaman inkar edənlərin üzləri qaraldı. Və onlara deyildi: “Bu sizin dəvət etdiyiniz (nə vaxt olacaq deyə soruşduğunuz) əzabdır”.
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَمَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَنْ يُجِيرُ الْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ
Kul ereeytum in ehlekeniyallâhu ve men maıye ev rahımenâ fe men yucîrul kâfirîne min azâbin elîm(elîmin).
De ki: “Gördünüzmü, əgər Allah məni və mənimlə birlikdə olanları həlak etsə, yaxud bizə rəhm etsə, bundan sonra kafirləri acı əzabdan kim qurtarar?”
قُلْ هُوَ الرَّحْمَٰنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ
Kul huver rahmânu âmennâ bihî ve aleyhi tevekkelnâ, fe se ta’lemûne men huve fî dalâlin mubîn(mubînin).
De ki: “O, Rəhmandır, Ona iman etdik (amənu olduq) və Ona təvəkkül etdik. Artıq kimin açıq-aşkar dəlalətdə olduğunu tezliklə biləcəksiniz”.
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ
Kul e re’eytum in asbaha mâukum gavren fe men ye’tîkum bi maîn maîn(maînin).
De ki: “Gördünüzmü, əgər sizin suyunuz yerin dibinə çəkilsə, o zaman axar suyu sizə kim gətirər?”