سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Sebbeha lillâhi mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı), ve huvel âzîzul hakîm(hakîmu).
Göylərdə və yerdə olanlar Allahı təsbih etdi (və etməkdədir). Və O, Əzizdir, Hakimdir.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû lime tekûlûne mâ lâ tef’alûn(tef’alûne).
Ey amənu olanlar! Etməyəcəyiniz şeyi nə üçün söyləyirsiniz?
كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ
Kebure makten indallâhi en tekûlû mâ lâ tef’alûn(tef’alûne).
Etməyəcəyiniz bir şeyi söyləməyiniz Allahın qatında böyük günah oldu.
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ
İnnallâhe yuhıbbullezîne yukâtilûne fî sebîlihî saffen ke ennehum bunyânun mersûs(mersûsun).
Şübhəsiz ki, Allah öz yolunda səf bağlayaraq savaşanları sevər. Onlar sanki bir-birinə birləşdirilərək qüvvətləndirilmiş binalar kimidirlər.
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ ۖ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ ۚ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
Ve iz kâle mûsâ li kavmihî yâ kavmi lime tû'zûnenî ve kad ta'lemûne ennî resûlullâhi ileykum, fe lemmâ zâgû ezâgallâhu kulûbehum, vallâhu lâ yehdîl kavmel fâsikîn(fâsikîne).
Və Hz. Musa qövmünə belə demişdi: “Ey qövmüm! Şübhəsiz ki, mən sizn üçün Allahın rəsuluyam, (belə) olduğumu bildiyiniz halda nə üçün mənə əziyyət edirsiniz?” Artıq onlar (Haqdan) dönüncə Allah (da) onların qəlblərini döndərdi. Allah fasiqlər qövmünü hidayət etməz (Özünə qaytarmaz).
وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ ۖ فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌ
Ve iz kâle îsebnu meryeme yâ benî isrâîle innî resûlullâhi ileykum musaddikan li mâ beyne yedeyye minet tevrâti ve mubeşşiren bi resûlin ye’tî min bagdîsmuhû ahmed(ahmedu), fe lemmâ câehum bil beyyinâti kâlû hâzâ sihrun mubîn(mubînun).
Və Məryəm oğlu İsa (Ə.S) belə demişdi: “Ey İsrail oğulları! Şübhəsiz ki, mən əlimdəki Tövratda olan hər şeyi təsdiq edən və məndən sonra gələcək, ismi Əhməd olan rəsul ilə müjdələyən, Allahın sizə (göndərilmiş) rəsuluyam”. Fəqət onlara bəyyinələr (möcüzələr, dəlillər) gətirdiyi zaman onlar: “Bu açıq-aşıkar sehrdir”, -dedilər.
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَىٰ إِلَى الْإِسْلَامِ ۚ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
Ve men azlemu mimmenifterâ alallâhil kezibe ve huve yud’â ilel islâm, vallâhu lâ yehdîl kavmez zâlimîn(zâlimîne).
İslama (təslimə) dəvət olunarkən Allaha qarşı yalan uydurandan daha zalım kim var? Və Allah zalımlar qövmünü hidayət etməz (Özünə qaytarmaz).
يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
Yurîdûne li yutfiû nûrallâhi bi efvâhihim vallâhu mutimmu nûrihî ve lev kerihel kâfirûn(kâfirûne).
Onlar ağızları ilə Allahın nurunu söndürmək istəyirlər. Və kafirlər istəməsələr də Allah nurunu tamamlayacaq.
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
Huvellezî ersele resûlehu bil hudâ ve dînil hakkı li yuzhirehu aled dîni kullihî ve lev kerihel muşrikû(muşrikûne).
Müşriklər istəməsələr də Öz rəsulunu hidayət və haqq din ilə bütün din (nümayəndələrinə) izhar etməsi (tək bir din olduğunu açıqlaması) üçün göndərən Odur.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû hel edullukum alâ ticâretin tuncîkum min azâbin elîm(elîmin).
Ey amənu olanlar! Sizi acı əzabdan qurtaracaq bir ticarət üçün sizə yol göstərimmi?
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
Tû'minûne billâhi ve resûlihî ve tucâhidûne fî sebîlillâhi bi emvâlikum ve enfusikum, zâlikum hayrun lekum in kuntum ta'lemûn(ta'lemûne).
Allaha və Onun rəsuluna iman edin və Allahın yolunda canlarınızla və mallarınızla cihad edin. Bax bu, sizin üçün xeyirdir. Kaş ki, biləydiniz.
يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
Yagfir lekum zunûbekum ve yudhılkum cennâtin tecrî min tahtihel enhâru ve mesâkine tayyibeten fî cennâti adn(adnin), zâlikel fevzul azîm(azîmu).
Sizin günahlarınızı məğfirət edər (günahlarınızı ikinci dəfə örtüb savaba çevirər) və sizi altından çaylar axan cənnətlərə qoyar və sizi Ədn cənnətlərində gözəl məskənlərə yerləşdirər. Bax bu, fövzül əzimdir (böyük qurtuluşdur).
وَأُخْرَىٰ تُحِبُّونَهَا ۖ نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
Ve uhrâ tuhıbbûnehâ, nasrun minallâhi ve fethun karîb(karîbun), ve beşşiril mû’minîn(mû’minîne).
Və sevəcəyiniz başqa bir şey Allahdan yardım və yaxın bir fəthdir. Və möminləri müjdələ.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ ۖ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ ۖ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ ۖ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَىٰ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû kûnû ensârallâhi kemâ kâle îsebnu meryeme lil havâriyyîne men ensârî ilâllâh(ilâllâhi), kâlel havâriyûne nahnu ensârullâh(ensârullâhi), fe âmenet tâifetun min benî isrâîle ve keferet tâifeh(tâifetun), fe eyyednellezîne âmenû alâ aduvvihim fe asbehû zâhirîn(zâhirîne).
Ey amənu olanlar! Allahın köməkçiləri olun! Məryəm oğlu İsa (Ə.S)-in həvarilərə: “Kim Allaha (qayıtmaq üçün) mənim köməkçilərim olar?” -dediyi zaman həvarilərin: “Biz Allahın köməkçiləriyik”, -dediyi kimi. Beləcə İsrail oğullarından bir qrup iman etdi, bir qrup inkar etdi. O zaman iman edənləri düşmənlərinə qarşı dəstəklədik, beləcə onlar üstün gəldilər.
