الْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَاعِلِ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۚ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
Elhamdu lillâhi fâtırıs semâvâti vel ardı câilil melâiketi rusulen ulî ecnihatin mesnâ ve sulâse ve rubâa, yezîdu fîl halkı mâ yeşâu, innallâhe alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).
Həmd göyləri və yeri yaradan, iki, üç və dörd qanadlı mələkləri rəsullar (elçilər) təyin edən Allaha aiddir. Xəlq etməkdə dilədiyini artırar. Şübhəsiz ki, Allah hər şeyə qadirdir.
مَا يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۖ وَمَا يُمْسِكْ فَلَا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Mâ yeftehillâhu lin nâsi min rahmetin fe lâ mumsike lehâ, ve mâ yumsik fe lâ mursile lehu min ba’dih(ba’dihî), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu).
Allah insanlar üçün rəhmətindən nəyi açarsa (genişləndirərsə), o təqdirdə onu heç kim tuta bilməz. Və nəyi tutarsa (verməzsə), artıq Ondan sonra onu heç kim göndərə (verə) bilməz. Və O, Əzizdir (üstündür, ucadır), Hakimdir (hökm və hikmət sahibidir).
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ
Yâ eyyuhen nâsuzkurû ni’metallâhi aleykum, hel min hâlikın gayrullâhi yerzukukum mines semâi vel ard(ardı), lâ ilâhe illâ huve fe ennâ tû’fekûn(tû’fekûne).
Ey insanlar! Allahın üzərinizdəki nemətini zikr edin. Allahdan başqa sizə göylərdən və yerdən ruzi verən bir Xaliq (bir Yaradıcı) varmı? Ondan başqa İlah yoxdur. Elə isə necə olur ki, (imandan) döndərilirsiniz?
وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
Ve in yukezzibûke fe kad kuzzibet rusulun min kablik(kablike), ve ilâllâhi turceul umûr(umûru).
Və əgər səni təkzib edirlərsə (yalanlayırlarsa), (bil ki) səndən əvvəlki rəsullar (da) yalanlanmışdı. Əmrlər (bütün işlər) Allaha qaytarılar.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ۖ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
Yâ eyyuhen nâsu inne va’dallâhi hakkun fe lâ tegurrennekumul hayâtud dunyâ, ve lâ yegurrennekum billâhil garûr(garûru).
Ey insanlar! Şübhəsiz ki, Allahın vədi haqdır. Elə isə dünya həyatı saqın sizi aldatmasın. Aldadanlar da sizi Allah ilə (Onun əfvinə güvəndirərək) aldatmasınlar.
إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا ۚ إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ
İnneş şeytâne lekum aduvvun fettehızûhu aduvvâ(aduvven), innemâ yed’û hızbehu li yekûnû min ashâbis seîr(seîri).
Şübhəsiz ki, şeytan sizin düşməninizdir. Elə isə onu (özünüzə) düşmən bilin. O, öz hizbini (tərəfdarlarını) sadəcə alovlu atəş (cəhənnəm) əhlindən olmaları üçün çağırar.
الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ
Ellezîne keferû lehum azâbun şedîd(şedîdun), vellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti lehum magfiretun ve ecrun kebîr(kebîrun).
Kafirlər - onlar üçün şiddətli əzab var. Və amənu olanlar (Allaha qayıtmağı diləyənlər) və saleh əməl işləyənlər (nəfs təzkiyəsi edənlər) - onlar üçün bağışlanma və böyük mükafat var.
أَفَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا ۖ فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ ۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ
E fe men zuyyine lehu sûu amelihî fe reâhu hasenâ(hasenen), fe innallâhe yudıllu men yeşâu ve yehdî men yeşâu, fe lâ tezheb nefsuke aleyhim haserât(haserâtin), innallâhe alîmun bimâ yesneûn(yesneûne).
Lakin pis əməli özünə gözəl göstərilən, beləcə onu gözəl görən adammı? Bax, şübhəsiz ki, Allah dilədiyi adamı dəlalətdə buraxar və dilədiyi adamı hidayət edər (Özünə qaytarar). Artıq nəfsin onlar üçün hüznlənməsin. Şübhəsiz ki, Allah onların etdiklərini ən yaxşı biləndir.
وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَىٰ بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ النُّشُورُ
Vallâhullezî, erseler rîyâha fe tusîru sehâben fe suknâhu ilâ beledin meyyitin fe ahyeynâ bihil arda ba’de mevtihâ, kezâliken nuşûr(nuşûru).
Və Allah küləyi göndərər, beləcə buludları hərəkət etdirər. Sonra da onu ölü diyara göndərərik. Beləliklə ərzi ölümündən sonra onunla (yağışla) dirildərik. Nüşur (yenidən dirilib yayılma da) bax bunun kimidir.
مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ ۚ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَمَكْرُ أُولَٰئِكَ هُوَ يَبُورُ
Men kâne yurîdul izzete fe lillâhil izzetu cemîâ(cemîan), ileyhi yes’adul kelimut tayyibu vel amelus sâlihu yerfeuh(yerfeuhu), vellezîne yemkurûnes seyyiâti lehum azâbun şedîd(şedîdun), ve mekru ulâike huve yebûr(yebûru).
Bax kim izzət istədisə, izzət tamamilə Allaha aiddir. Gözəl kəlmələr (sözlər) Ona tərəf yüksələr. Onu saleh əməl (nəfs təzkiyəsi) yüksəldər. Pis əməllərlə tələ quranlar - onlar üçün şiddətli əzab var. Və onların tələləri boşa gedər.
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَاجًا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ ۚ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتَابٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
Vallâhu halakakum min turâbin summe min nutfetin summe cealekum ezvâcâ(ezvâcen), ve mâ tahmilu min unsâ ve lâ tedau illâ bi ilmih(ilmihî), ve mâ yuammeru min muammerin ve lâ yunkasu min umurihî illâ fî kitâb(kitâbin), inne zâlike alâllâhi yesîr(yesîrun).
Və Allah sizi torpaqdan yaratdı. Sonra bir nütfədən (damladan). Sonra (da) sizi cütlər etdi. Onun elmi olmadan heç bir qadın yüklənə bilməz (hamilə qala bilməz) və doğa bilməz. Ömür verilən bir kimsənin ömrü kitabda yazılan (ömür) xaricində nə uzadılmaz, nə də onun ömründən əskildilməz. Şübhəsiz ki, bu, Allah üçün çox asandır.
وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ ۖ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا ۖ وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
Ve mâ yestevîl bahrâni hâzâ azbun furâtun sâigun şerâbuhu ve hâzâ milhun ucâc(ucâcun), ve min kullin te’kulûne lahmen tariyyen ve testahricûne hilyeten telbesûnehâ, ve terel fulke fîhi mevâhire li tebtegû min fadlihî ve leallekum teşkurûn(teşkurûne).
Və iki dəniz eyni ola bilməz. Bu, ləzzətli və şirindir. Susuzluğu götürür, içilməsi rahatdır (boğazdan rahat keçir). Və bu (digəri) duzludur, acıdır. Və hamısından təzə ət yeyirsiniz. Və taxdığınız bəzək əşyalarını (mirvari, mərcan) çıxarırsınız. Və Onun fəzlindən istəməyiniz üçün onda (suyu) yarıb gedən gəmiləri görərsiniz. Ümid edilir ki, beləcə şükr edəsiniz.
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ ۚ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ
Yûlicul leyle fîn nehâri ve yûlicun nehâre fîl leyli ve sehhareş şemse vel kamere kullun yecrî li ecelin musemmâ(musemmen), zâlikumullâhu rabbukum lehul mulk(mulku), vellezîne ted’ûne min dûnihî mâ yemlikûne min kıtmîr(kıtmîrin).
(Allah) gecəni gündüzün içinə, gündüzü gecənin içinə soxar. Və Günəşi və Ayı Özünə ram etmişdir. Hamısı təyin olunmuş bir vaxtadək dövr edərlər (öz oxları ətrafında dönərlər). Bax bu Allah sizin Rəbbinizdir. Mülk Onundur. Ondan (Allahdan) başqa tapındıqlarınız bir xurma çəyirdəyinin pərdəsinə belə sahib deyillər.
إِنْ تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا دُعَاءَكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَكُمْ ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ ۚ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ
İn ted’ûhum lâ yesmeû duâekum, ve lev semiû mestecâbû lekum, ve yevmel kıyâmeti yekfurûne bi şirkikum, ve lâ yunebbiuke mislu habîr(habîrin).
Əgər onlara dua etsəniz, sizin dualarınızı eşitməzlər. Eşitsələr (belə), sizə kömək edə bilməzlər. Qiyamət günü sizin qoşduğunuz şirki inkar edəcəklər. Və (Allahdan başqa) heç kəs (və heç nə) sənə bunun (bu xəbərin) bir bənzərini verə bilməz.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
Yâ eyyuhen nâsu entumul fukarâu ilâllâhi, vallâhu huvel ganiyyul hamîd(hamîdu).
Ey insanlar! Siz Allaha möhtac fəqirlərsiniz. Və Allah isə - O, Qanidir (zəngindir, ehtiyacı olmayandır), Həmiddir (həmd ediləndir).
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ
İn yeşe’ yuzhibkum ve ye’ti bi halkın cedîd(cedîdin).
Əgər istəsə, sizi yox edər və (sizin yerinizə) yeni bir xalq gətirər.
وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ
Ve mâ zâlike alâllâhi bi azîz(azîzin).
Və bu, Allah üçün çətin deyil.
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۚ وَإِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَىٰ حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۗ إِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ ۚ وَمَنْ تَزَكَّىٰ فَإِنَّمَا يَتَزَكَّىٰ لِنَفْسِهِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
Ve lâ tezirû vâziretun vizre uhrâ, ve in ted’u muskaletun ilâ himlihâ lâ yuhmel minhu şey’un ve lev kâne zâ kurbâ, innemâ tunzirullezîne yahşevne rabbehum bil gaybi ve ekâmûs salât(salâte), ve men tezekkâ fe innemâ yetezekkâ li nefsihî, ve ilâllâhil masîr(masîru).
Və yük daşıyan biri (bir günahkar) başqa birinin yükünü (günahını) yüklənməz. Əgər ağır yüklü biri onu (günahlarını) yüklənməyə (başqasını) çağırarsa, bu, onun yaxını belə olsa, ondan (o yükdən ona) heç nə yüklədilməz. Sən ancaq qeybdə Rəbbinə xuşu (ehtiram) duyanları və namazı qılanlara xəbərdarlıq edə bilərsən. Və kim təzkiyə olarsa (nəfsini təzkiyə edərsə), o təqdirdə bunu yalnız öz nəfsi üçün edər. Və dönüş Allahadır (nəfs təzkiyəsi ilə ruh Allaha dönər).
وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ
Ve mâ yestevîl a’mâ vel basîr(basîru).
Və kor olanla bəsirət sahibi olan (görən) eyni deyil.
وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ
Ve lez zulumâtu ve len nûr(nûru).
Və zülmət (qaranlıq) və nur (aydınlıq) da (eyni deyil).
وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ
Ve lez zıllu ve lel harûr(harûru).
Və kölgə və istilik də (eyni deyil).
وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ
Ve mâ yestevîl ahyâu ve lâl emvât(emvâtu), innallâhe yusmiu men yeşâu, ve mâ ente bi musmiin men fîl kubûr(kubûri).
Və hayy (diri) olanlar və ölülər (də) eyni deyillər. Şübhəsiz ki, Allah istədiyinə eşitdirər. Və sən qəbirlərdə (məzarlarda) olanlara eşitdirən deyilsən.
إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِيرٌ
İn ente illâ nezîr(nezîrun).
Sən sadəcə bir nəzirsən (xəbərdarlıq edənsən).
إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۚ وَإِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ
İnnâ erselnâke bil hakkı beşîren ve nezîrâ(nezîren), ve in min ummetin illâ halâ fîhâ nezîr(nezîrun).
Şübhəsiz ki, Biz səni haqq ilə müjdələyici və nəzir (xəbərdarlıq edən) olaraq göndərdik. Heç bir ümmət yoxdur ki, içlərindən (özlərinə) bir nəzir gəlib-getməsin.
وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتَابِ الْمُنِيرِ
Ve in yukezzibûke fe kad kezzebellezîne min kablihim, câethum rusuluhum bil beyyinâti ve biz zuburi ve bil kitâbil munîr(munîri).
Və əgər səni təkzib edirlərsə (yalanlayırlarsa), o təqdirdə (bil ki), onlardan əvvəlkilər də (rəsullarını) yalanlamışdılar. Onların rəsulları onlara bəyyinələr (möcüzələr, açıq dəlillər) və səhifələr və nurlandırıcı kitab gətirdilər.
ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ
Summe ehaztullezîne keferû fe keyfe kâne nekîr(nekîri).
Sonra inkar edənləri yaxaladım. Bəs bundan sonra Məni inkar etmələrinin (cəzası) necə oldu?
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ ثَمَرَاتٍ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهَا ۚ وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَحُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌ
E lem tere ennallâhe enzele mines semâi mâen, fe ahrecnâ bihî semerâtin muhtelifen elvânuhâ, ve minel cibâli cudedun bîdun ve humrun muhtelifun elvânuhâ ve garâbîbu sûd(sûdun).
Allahın suyu səmadan endirdiyini görmədinmi? Beləcə onunla müxtəlif rənglərdə məhsullar (meyvələr) çıxardıq. Və dağlardan ağ, qırmızı və cürbəcür rənglərdə və qara və qapqara (tünd qara) yollar (əmələ gətirdik).
وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَابِّ وَالْأَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ كَذَٰلِكَ ۗ إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ
Ve minen nâsi ved devâbbi vel en’âmi muhtelifun elvânuhu kezâlik(kezâlike), innemâ yahşâllâhe min ibâdihil ulemâu, innallâhe azîzun gafûr(gafûrun).
Və bunun kimi insanlardan, davarlardan, yeriyən heyvanlardan da müxtəlif rəngdə olanlar var. Ancaq qullarından üləma (alimlər) Allaha qarşı xuşu (ehtiram) duyar. Şübhəsiz ki, Allah Əzizdir (üstündür, ucadır), Qafurdur (bağışlayandır).
إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ
İnnellezîne yetlûne kitâballâhi ve ekâmûs salâte ve enfekû mimmâ rezaknâhum sirren ve alâniyeten yercûne ticâreten len tebûr(tebûre).
Şübhəsiz ki, Allahın Kitabını oxuyanlar, namazı qılanlar və özlərinə ruzi olaraq verdiyimiz şeylərdən gizlində və aşkarda infaq edənlər heç vaxt kəsilməyəcək bir ticarətə (qazanca) ümid edərlər.
لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ
Li yuveffîyehum ucûrehum ve yezîdehum min fadlih(fadlihi), innehu gafûrun şekûr(şekûrun).
Onlara əcrləri (mükafatları) verilər. Və (Allah) fəzlindən onlara artırar. Şübhəsiz ki, O, Qafurdur (bağışlayandır), Şəkurdur (şükr ediləndir).
وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ بِعِبَادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ
Vellezî evhaynâ ileyke minel kitâbi huvel hakku musaddikan limâ beyne yedeyh(yedeyhi), innallâhe bi ibâdihî le habîrun basîr(basîrun).
Və sənə kitabdan onların əllərindəkini təsdiqləyici olaraq vəhy etdiklərimiz haqdır. Şübhəsiz ki, Allah qullarından mütləq xəbərdardır, (onları) görəndir.
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا ۖ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ
Summe evresnâl kitâbellezînastafeynâ min ibâdinâ, fe minhum zâlimun li nefsihî, ve minhum muktesid(muktesidun), ve minhum sâbikun bil hayrâti bi iznillâh(iznillâhi), zâlike huvel fadlul kebîr(kebîru).
Sonra qullarımızdan seçdiklərimizi kitaba varis etdik. Beləcə onlardan bir qismi nəfsinə zülm edənlərdir, onlardan bir qismi orta yol tutanlardır. Onlardan bir qismi də Allahın izniylə xeyirlərdə yarışanlardır. Bax bu – bu, böyük fəzldir.
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا ۖ وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ
Cennâtu adnin yedhulûnehâ yuhallevne fîhâ min esâvire min zehebin ve lu’luâ(lu’luen), ve libâsuhum fîhâ harîr(harîrun).
(Onlar) Ədn cənnətlərinə girərlər. Orada qızıldan bilərziklər və mirvarilər taxarlar. Və orada onların paltarları ipəkdir.
وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ ۖ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
Ve kâlûl hamdu lillâhillezî ezhebe annel hazen(hazene), inne rabbenâ le gafûrun şekûr(şekûrun).
Və dedilər (deyərlər): “Bizdən hüznü yox edən Allaha həmd olsun! Şübhəsiz ki, Rəbbimiz, həqiqətən, Qafurdur (bağışlayandır), Şəkurdur (şükr ediləndir)”.
الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ
Ellezî ehallenâ dârel mukâmeti min fadlih(fadlihî), lâ yemessunâ fîhâ nasabun ve lâ yemessunâ fîhâ lugûb(lugûbun).
O ki, bizi Öz fəzlindən məskun olacağımız (əbədi qalacağımız) bir yurdda yerləşdirdi. Orada bizə nə bir yorğunluq üz verər, nə də (aclıq və məşəqqətdən dolayı) bir usanma.
وَالَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لَا يُقْضَىٰ عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذَابِهَا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ
Vellezîne keferû lehum nâru cehennem(cehenneme), lâ yukdâ aleyhim fe yemûtû ve lâ yuhaffefu anhum min azâbihâ, kezâlike neczî kulle kefûr(kefûrin).
Və inkar edənlər (Allaha qayıtmağı diləməyənlər) - onlar üçün cəhənnəm atəşi var. Onlar üçün nə (ölüm) qərarı verilər ki, beləcə ölələr, nə də əzabları yüngülləşdirilər. Bax Biz bütün inkar edənləri belə cəzalandırarıq.
وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ ۚ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاءَكُمُ النَّذِيرُ ۖ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ
Ve hum yastarihûne fîhâ, rabbenâ ahricnâ na’mel sâlihan gayrellezî kunnâ na’mel(na’melu), e ve lem nuammirkum mâ yetezekkeru fîhi men tezekkere ve câekumun nezîr(nezîru), fe zûkû fe mâ liz zâlimîne min nasîr(nasîrin).
Və onlar orada fəryad edərlər: “Rəbbimiz bizi (buradan) çıxar, işlədiyimiz (əməllərdən) başqa (bir əməl) - saleh əməl işləyək”. Sizə orada (dünyada) düşünmək istəyən bir kimsənin düşünməsinə yetəcək qədər bir ömür vermədikmi? Sizə nəzir gəlmədimi? O halda (əzabı) dadın! Artıq zalımlar üçün (heç) bir köməkçi yoxdur.
إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
İnnallâhe âlimu gaybis semâvâti vel ard(ardı), innehu alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).
Şübhəsiz ki, Allah göylərin və yerin qeybini biləndir. Şübhəsiz ki, O, sinələrdə olanı ən yaxşı biləndir.
هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ فِي الْأَرْضِ ۚ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ ۖ وَلَا يَزِيدُ الْكَافِرِينَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِلَّا مَقْتًا ۖ وَلَا يَزِيدُ الْكَافِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَسَارًا
Huvellezî cealekum halâife fîl ard(ardı), fe men kefere fe aleyhi kufruh(kufruhu), ve lâ yezîdul kâfirîne kufruhum inde rabbihim illâ maktâ(makten), ve lâ yezîdul kâfirîne kufruhum illâ hasârâ(hasâren).
Sizi yer üzündə xəlifələr edən Odur. Artıq kim inkar edərsə, o zaman onun küfrü öz əleyhinədir. Kafirlərə küfrləri Rəblərinin hüzurunda qəzəbdən başqa bir şey artırmaz və kafirlərə küfrləri zərərdən (ziyandan) başqa bir şey artırmaz.
قُلْ أَرَأَيْتُمْ شُرَكَاءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا فَهُمْ عَلَىٰ بَيِّنَتٍ مِنْهُ ۚ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا
Kul ereeytum şurekâekumullezîne ted’ûne min dûnillâh(dûnillâhi), erûnî mâzâ halakû minel ardı em lehum şirkun fîs semâvât(semâvâti), em âteynâhum kitâben fe hum alâ beyyinetin minh(minhu), bel in yaıduz zâlimûne ba’duhum ba’dan illâ gurûrâ(gurûran).
De ki: “Allahdan başqa tapındığınız ortaqlarınızı gördünüzmü? Mənə bir göstərin görüm (onlar) yer üzündə nəyi yaradıblar. Yoxsa onların göylərdə ortaqlarımı var? Yaxud onlara bir kitabmı vermişik, beləcə onlar oradakı (o kitabdakı) bir bəyyinəyə (dəlilə) istinad edirlər? Xeyr, zalımlar bir-birilərinə yalnız yalan şeylər vəd edərlər”.
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَنْ تَزُولَا ۚ وَلَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ ۚ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا
İnnallâhe yumsikus semâvâti vel arda en tezûlâ, ve le in zâletâ in emsekehumâ min ehadin min ba’dih(ba’dihî), innehu kâne halîmen gafûrâ(gafûran).
Şübhəsiz ki, Allah göyləri və yeri zail olmasınlar (yox olmasınlar) deyə tutub saxlayır. Əgər, həqiqətən, ikisi də zail olarsa (yox olarsa), bundan sonra o ikisini (göyləri və yeri) Ondan (Allahdan) başqa heç kim tutub saxlaya bilməz. Şübhəsiz ki, O, Həlimdir, Qafurdur (günahları savaba çevirəndir).
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَكُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِيرٌ مَا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا
Ve aksemû billâhi cehde eymânihim le in câehum nezîrun le yekûnunne ehdâ min ihdel umem(umemi), fe lemmâ câehum nezîrun mâ zâdehum illâ nufûrâ(nufûran).
Və Allaha ən qüvvətli andları ilə and verdilər ki, əgər, həqiqətən, onlara nəzir gələrsə, mütləq ən çox hidayət olan ümmətlərdən biri olacaqlar. Lakin onlara nəzir (xəbərdarlıq edən) gələndə (bu), onların nifrətlərindən başqa bir şeyi artırmadı.
اسْتِكْبَارًا فِي الْأَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِ ۚ وَلَا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ ۚ فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِينَ ۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا ۖ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا
İstikbâren fîl ardı ve mekres seyyii, ve lâ yahîkul mekrus seyyiu illâ bi ehlih(ehlihî), fe hel yenzurûne illâ sunnetel evvelîn(evvelîne), fe len tecide li sunnetillâhi tebdîlâ(tebdîlen), ve len tecide li sunnetillâhi tahvîlâ(tahvîlen).
Yer üzündə təkəbbürləndilər və pis-pis hiylələr qurdular. Halbuki pis hiylələr sahibindən başqasına təsir etməz. Elə isə onlar əvvəlkilərin sünnətindən başqasınımı gözləyirlər? Halbuki Allahın sünnətində əsla bir dəyişiklik tapa bilməzsən. Və Allahın sünnətində əsla bir dəyişmə tapa bilməzsən.
أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۚ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ مِنْ شَيْءٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَلِيمًا قَدِيرًا
E ve lem yesîrû fîl ardı fe yenzurû keyfe kâne âkıbetullezîne min kablihim ve kânû eşedde minhum kuvveh(kuvveten), ve mâ kânallâhu lî yu’cizehu min şey’in fîs semâvâti ve lâ fîl ard(ardı), innehu kâne alîmen kadîrâ(kadîren).
Yer üzündə gəzib onlardan əvvəlkilərin aqibətinin (sonunun) necə olduğuna baxmadılarmı? Və onlardan daha qüvvətli idilər. Göylərdə və yerdə Allahı aciz buraxa biləcək heç nə yoxdur. Şübhəsiz ki, O, ən yaxşı biləndir, (hər şeyə) qadirdir.
وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَٰكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا
Ve lev yûâhızullâhun nâse bimâ kesebû mâ tereke alâ zahrihâ min dâbbetin, ve lâkin yûahhıruhum ilâ ecelin musemmâ(musemmen), fe izâ câe eceluhum fe innallâhe kâne bi ibâdihî basîrâ(basîren).
Və əgər Allah insanları qazandıqları şeylərdən (günahlardan) dolayı sorğu-sual etsəydi, onun (yer) üzərində (heç bir) dabbə (gəzən bir canlı) buraxmazdı. Və lakin müəyyən bir vaxta qədər onlara möhlət verər. Lakin onların əcəlləri gəldiyi zaman (haqq-hesab çəkər). Şübhəsiz ki, Allah qullarını görəndir.
