وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
Vel âdiyâti dabhâ(dabhan).
And olsun tövşüyə-tövşüyə qaçanlara (atlara)
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
Fel mûriyâti kadhâ(kadhan).
sonra sürətlə çarparaq qığılcım saçanlara
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
Fel mugîrâti subhâ(subhan).
sonra sübh vaxtı qəflətən axın edənlərə ki,
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
Fe eserne bihî nak’â(nak’en).
beləcə onunla (atlarla) tozu dumana qatdılar.
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
Fe vesatne bihî cem’â(cem’an).
Sonra da onunla (tozu dumana qataraq) camaatın ortasına soxuldular.
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
İnnel insâne li rabbihî le kenûd(kenûdun).
Şübhəsiz ki, insan Rəbbinə (qarşı), həqiqətən, çox nankordur.
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
Ve innehu alâ zâlike le şehîd(şehîdun).
Və şübhəsiz ki, o (insan) buna, əlbəttə, şahiddir.
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
Ve innehu li hubbil hayri le şedîd(şedîdun).
Və şübhəsiz ki, onun xeyir (mal) sevgisi, həqiqətən, qüvvətlidir.
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
E fe lâ ya’lemu izâ bu’siramâ fîl kubûr(kubûri).
Məgər bilmirlərmi ki, qəbirlərdəkilər çıxarıldığı zaman
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
Ve hussıle mâ fîs sudûr(sudûri).
və sinələrdə (kökslərdə) olanlar (xeyir və şərrə aid bütün düşüncələr, niyyətlər) toplanıb ifşa edildiyi zaman -
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
İnne rabbehum bihim yevme izin le habîr(habîrun).
izin günü, şübhəsiz ki, onların Rəbbi onların hər şeyindən mütləq xəbərdar olacaq?