قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
Kul eûzu bi rabbin nâs(nâsi).
De: “Sığınıram insanların Rəbbinə,
مَلِكِ النَّاسِ
Melikin nâs(nâsi).
insanların Sahibinə,
إِلَٰهِ النَّاسِ
İlâhin nâs(nâsi).
insanların İlahına
مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ
Min şerril vesvâsil hannâs(hannâsi).
xənnasın (gizlicə vəsvəsə verənlərin) vəsvəsələrinin şərrindən.
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ
Ellezî yuvesvisu fî sudûrin nâs(nâsi).
(O xənnas) ki, o insanların sinələrinə (kökslərinə) vəsvəsə verir,
مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ
Minel cinneti ven nâs(nâsi).
istər insanlardan, istərsə də cinlərdən olsun”.