سُورَةٌ أَنْزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنْزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
Sûratun enzelnâhâ ve faradnâhâ ve enzelnâ fîhâ âyâtin beyyinâtin leallekum tezekkerûn(tezekkerûne).
(Bu), Bizim endirdiyimiz və (bəzi ayələrini) fərz qıldığımız bir surədir. Və onun içində dəlillərlə açıqlanmış ayələr endirdik ki, bəlkə beləcə təzəkkür edəsiniz.
الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ ۖ وَلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
Ez zâniyetu vez zânî feclidû kulle vâhıdin min humâ miete celdetin ve lâ te’huzkum bi himâ ra’fetun fî dînillâhi in kuntum tu’minûne billâhi vel yevmil âhır(âhırı), vel yeşhed azâbehumâ tâifetun minel mu’minîn(mu’minîne).
Zina edən qadın və zina edən kişiyə gəlincə, o zaman ikisindən hər birinə (yalnız cildə təsir edəcək) yüz çubuq vurun. Əgər Allahın dinini (icra etmək) barəsində Allaha və axirət gününə inanırsınızsa, onlara yazığınız gəlməsin. Və onların (o ikisinin) əzabına möminlərdən bir qrup şahid olsun.
الزَّانِي لَا يَنْكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنْكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ ۚ وَحُرِّمَ ذَٰلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
Ez zânî lâ yenkihu illâ zâniyeten ev muşriketen vez zâniyetu lâ yenkihuhâ illâ zânin ev muşrikun, ve hurrime zâlike alâl mu’minîn(mu’minîne).
Zani (zina edən kişi) zaniyədən (zina edən qadından) yaxud müşrik qadından başqası ilə nikahlana bilməz. Və zaniyə də zani yaxud müşrik kişidən başqası ilə nikahlana bilməz. Və bu, möminlərə haram edilmişdir.
وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
Vellezîne yermûnel muhsanâti summe lem ye’tû bi erbaati şuhedâe feclidûhum semânîne celdeten ve lâ takbelû lehum şehâdeten ebedâ(ebeden), ve ulâike humul fâsikûn(fâsikûne).
Və muhsinlərə (iffətli qadınlara) (zina günahı, iftira) atan sonra da dört şahid gətirə bilməyənlərə (yalnız cildə təsir edəcək) səksən çubuq vurun. Və onların şəhadətini (şahidliyini) əbədiyyən qəbul etməyin. Və bax onlar - onlar fasiqlərdir.
إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
İllâllezîne tâbû min ba’di zâlike ve aslehû, fe innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).
Bundan sonra tövbə edib islah olanlar (düzələnlər) istisnadır. Şübhəsiz ki, Allah Qafurdur (məğfirət edəndir), Rəhimdir (Rəhim əsmasıyla təcəlli edəndir).
وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ ۙ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ
Vellezîne yermûne ezvâcehum ve lem yekun lehum şuhedâu illâ enfusuhum fe şehâdetu ehadihim erbaû şehâdâtin billâhi innehû le mines sâdıkîn(sâdıkîne).
Və zövcələrinə zina (iftirası) atanların özlərindən başqa şahidləri yoxdursa, o zaman onların hər birinin şahidliyi özünün, həqiqətən, sadiqlərdən (doğru danışanlardan) olduğuna dair dörd dəfə Allaha şahidlik etməsidir (and içməsidir).
وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ
Vel hâmisetu enne la’netallâhi aleyhi in kâne minel kâzibîn(kâzibîne).
Və (andın) beşincisi odur ki, əgər yalan danışanlardandırsa, Allahın lənətinin onun üzərinə olmasıdır.
وَيَدْرَأُ عَنْهَا الْعَذَابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ ۙ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ
Ve yedraû anhâl azâbe en teşhede erbaa şehâdâtin billâhi innehu le minel kâzibîn(kâzibîne).
Və (qadının) Allaha dörd dəfə onun (ərinin), həqiqətən, yalançılardan olduğuna dair şahidlik etməsi (and içməsi) ondan (qadından) əzabı (cəzanı) sovuşdurar.
وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ
Vel hâmisete enne gadaballâhi aleyhâ in kâne mines sâdikîn(sâdikîne).
Və (andın) beşincisi odur ki, əgər o (onun əri) sadiqlərdəndirsə (doğru danışanlardandırsa), Allahın qəzəbinin (əzabının) onun (qadının) üzərinə olmasıdır.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ
Ve lev lâ fadlullâhi aleykum ve rahmetuhu ve ennellâhe tevvâbun hakîm(hakîmun).
Və əgər Allahın fəzli və rəhməti üzərinizə olmasaydı, (cəzaya düçar olardınız). Və şübhəsiz ki, Allah tövbələri qəbul edən və Hakimdir (hökm və hikmət sahibidir).
إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ ۚ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ ۖ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۚ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ ۚ وَالَّذِي تَوَلَّىٰ كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ
İnnellezîne câû bil ifki usbetun minkum, lâ tahsebûhu şerren lekum, bel huve hayrun lekum, li kullimriin minhum mâktesebe minel ismi, vellezî tevellâ kibrahu minhum lehu azâbun azîm(azîmun).
Şübhəsiz ki, (Hz. Aişə haqqında) iftira ilə gələnlər sizdən bir zümrədir. Onun sizin üçün bir şərr olduğunu zənn etməyin. Xeyr, o sizin üçün xeyirdir. Onlardan hər birinin günahdan dolayı qazandıqları (cəzalar) var. Və onun böyüyünə rəhbərlik edənə (uydurub yayana) böyük əzab var.
لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَٰذَا إِفْكٌ مُبِينٌ
Lev lâ iz semi’tumûhu zannel mu’minûne vel mu’minâtu bi enfusihim hayran ve kâlû hâzâ ifkun mubîn(mubînun).
Məgər mömin kişilər və mömin qadınlar onu (bu iftiranı) eşidəndə öz içlərində xeyir zəndə (hüsnü zəndə) olsaydılar və: “Bu açıq-aşkar iftiradır”, -desəydilər olmazdı (deməli deyildilər)?
لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ ۚ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَٰئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ
Lev lâ câû aleyhi bi erbaati şuhedâ(şuhedâe), fe iz lem ye’tû biş şuhedâi fe ulâike indellâhi humul kâzibûn(kâzibûne).
Onun əleyhinə dörd şahid gətirməli deyildilərmi? Elə isə şahidləri gətirə bilmədiklərinə görə bax onlar Allahın qatında yalançıdırlar.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
Ve lev lâ fadlullâhi aleykum ve rahmetuhu fîd dunyâ vel âhırati le messekum fî mâ efadtum fîhi azâbun azîm(azîmun).
Əgər dünya və axirətdə Allahın rəhməti və fəzli sizin üzərinizə olmasaydı, içinə daldığınız şeydən (iftiradan, dedi-qodudan) dolayı sizə mütləq böyük əzab toxunardı.
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ
İz telakkavnehu bi elsinetikum ve tekûlûne bi efvâhikum mâ leyse lekum bihî ilmun ve tahsebûnehu heyyinen ve huve indallâhi azîm(azîmun).
Onu (iftiranı) dilinizlə anladırdınız (soruşurdunuz) və haqqında bilginiz olmayan bir şeyi ağızınızla söyləyirdiniz. Və o, Allah qatında böyük (bir günah) olduğu halda, siz onu əhəmiyyətsiz hesab etdiniz.
وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَٰذَا سُبْحَانَكَ هَٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ
Ve lev lâ iz semi’tumûhu kultum mâ yekûnu lenâ en netekelleme bi hâzâ subhâneke hâzâ buhtânun azîm(azîmun).
Və onu eşidəndə: “Bizə bunu danışmaq olmaz (bizə yaraşmaz), sən Sübhansan (Allahım sənə sığınırıq). Bu, böyük bir böhtandır”, -desəydiniz olmazdı (deməli deyildiniz)?
يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
Yeızukumullâhu en teûdû li mislihî ebeden in kuntum mu’minîn(mu’minîne).
Əgər möminsinizsə, Allah onun kimi bir hadisəyə əbədiyyən qayıtmamağınızı sizə vəz edir (əmr edir).
وَيُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ ۚ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Ve yubeyyinullâhu lekumul âyâti, vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).
Və Allah sizə ayələrini açıqlayır. Və Allah Alimdir (ən yaxşı biləndir), Hakimdir (hökm və hikmət sahibidir).
إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
İnnellezîne yuhıbbûne en teşîal fâhışetu fîllezîne âmenû lehum azâbun elîmun fîd dunyâ vel âhırati, vallâhu ya’lemu ve entum lâ ta’lemûn(ta’lemûne).
Şübhəsiz ki, amənu olanlar arasında fahişəliyin (çirkin işlərin, iftiranın, şərrin) yayılmasını sevənlərə dünya və axirətdə acı əzab var. Və Allah bilir və siz bilməzsiniz.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ
Ve lev lâ fadlullâhi aleykum ve rahmetuhu ve ennallâhe raûfun rahîm(rahîmun).
Və əgər Allahın rəhməti və fəzli sizin üzərinizə olmasaydı, (sizə əzab verərdi). Və şübhəsiz ki, Allah Raufdur (çox mərhəmətlidir, çox şəfqətlidir), Rəhimdir (Rəhim əsmasıyla təcəlli edəndir).
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ وَمَنْ يَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ ۚ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَىٰ مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tettebiû hutuvâtiş şeytân(şeytâni), ve men yettebi’ hutuvâtiş şeytâni fe innehu ye’muru bil fahşâi vel munker(munkeri) ve lev lâ fadlullâhi aleykum ve rahmetuhu mâ zekâ minkum min ehadin ebeden ve lâkinnallâhe yuzekkî men yeşâu, vallâhu semî’un alîm(alîmun).
Ey amənu olanlar, şeytanın addımlarına tabe olmayın! Və kim şeytanın addımlarına tabe olarsa, o təqdirdə (şeytanın addımlarına uyduğu halda), şübhəsiz ki, o (şeytan), hər cür şərri və münkəri (inkarı və Allahın qadağan etdiklərini) əmr edər. Və əgər Allahın rəhməti və fəzli sizin üzərinizə olmasaydı (nəfsinizin qəlbinə yerləşməsəydi), içinizdən heç biriniz əbədiyyən nəfsini təzkiyə edə bilməzdi. Lakin Allah istədiyinin nəfsini təzkiyə edər. Və Allah Səmidir (ən yaxşı eşidəndir), Alimdir (ən yaxşı biləndir).
وَلَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
Ve lâ ye’teli ulûl fadlı minkum ves seati en yu’tû ulîl kurbâ vel mesâkîne vel muhâcirîne fî sebîlillâh(sebîlillâhi), velya’fû velyasfehû, e lâ tuhıbbûne en yagfirallâhu lekum, vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).
Və sizdən (içinizdən) fəzilət və sərvət sahibi olanlar yaxınlarına, miskinlərə, Allah yolunda hicrət edənlərə verməməyə dair and içməsinlər. Və artıq əfv etsinlər və yumşaq davransınlar. Allahın sizi əfv etməsini sevməzsinizmi? Və Allah Qafurdur (məğfirət edəndir), Rəhimdir (rəhmət nuru göndərəndir).
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ
İnnellezîne yermûnel muhsanâtil gâfilâtil mu’minâti luınû fîd dunyâ vel âhırati ve lehum azâbun azîm(azîmun).
Şübhəsiz ki, qafil (özünün xəbəri olmadan) muhsin (iffətli) qadınlara və mömin qadınlara (iftira) atanlar dünya və axirətdə lənətlənmişdir. Və onlara əzim (böyük) bir əzab var.
يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Yevme teşhedu aleyhim elsinetuhum ve eydîhim ve erculuhum bimâ kânû ya’melûn(ya’melûne).
O gün onların dilləri, əlləri və ayaqları (həyat filmləri) onlara – onların etdiklərinə şahidlik edəcək.
يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ
Yevme izin yuveffîhimullâhu dînehumul hakka ve ya’lemûne ennallâhe huvel hakkul mubîn(mubînu).
İzin günü Allah onlara dinlərini (mənfi və müsbət dərəcələrini) haqqıyla ödəyəcək. Və Allahın Haqq-Mübin (haqqı açıqlayan, yerinə yetirən) olduğunu biləcəklər.
الْخَبِيثَاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَالْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثَاتِ ۖ وَالطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبِينَ وَالطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَاتِ ۚ أُولَٰئِكَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَ ۖ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ
El habîsâtu lil habîsîne vel habîsûne lil habîsât(habîsâti), vet tayyibâtu lit tayyibîne vet tayyibûne lit tayyibâti, ulâike muberraûne mimmâ yekûlûn(yekûlûne), lehum magfiratun ve rızkun kerîm(kerîmun).
Pis qadınlar pis kişilər üçündür. Pis kişilər pis qadınlar üçündür. Təmiz qadınlar təmiz kişilər üçündür. Təmiz kişilər təmiz qadınlar üçündür. Bax onlar (özləri haqqında) danışılanlardan uzaq olanlardır. Onlar üçün məğfirət (günahların savaba çevrilməsi) və kərim (Allah tərəfindən ikram edilən) ruzi var.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّىٰ تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَىٰ أَهْلِهَا ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tedhulû buyûten gayra buyûtikum hattâ teste’nisû ve tusellimû alâ ehlihâ, zâlikum hayrun lekum leallekum tezekkerûn(tezekkerûne).
Ey amənu olanlar! Evlərinizdən başqa evlərə icazə istəyib, ev əhlinə salam vermədikcə (içəri) girməyin. Bu, sizin üçün xeyirlidir. Ümid edilir ki, beləcə təzəkkür edəsiniz.
فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فِيهَا أَحَدًا فَلَا تَدْخُلُوهَا حَتَّىٰ يُؤْذَنَ لَكُمْ ۖ وَإِنْ قِيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا ۖ هُوَ أَزْكَىٰ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ
Fe in lem tecidû fîhâ ehaden fe lâ tedhulûhâ hattâ yu’zene lekum ve in kîle lekumurciû ferciû huve ezkâ lekum, vallâhu bimâ ta’melûne alîm(alîmun).
Əgər orada heç kəsi tapa bilməsəniz, sizə icazə verilənə qədər ora daxil olmayın. Və əgər sizə: “Geri qayıdın”, -deyilərsə, o təqdirdə geri qayıdın. Bu sizin üçün daha təmizdir (münasibdir). Və Allah etdiyiniz şeyləri ən yaxşı biləndir.
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ مَسْكُونَةٍ فِيهَا مَتَاعٌ لَكُمْ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ
Leyse aleykum cunâhun en tedhulû buyûten gayra meskûnetin fîhâ metâun lekum, vallâhu ya’lemu mâ tubdûne ve mâ tektumûn(tektumûne).
Məskun olmayan (yaşanılmayan), içində faydanız olan evlərə girməyinizdə sizə bir vəbal (günah, məsuliyyət) yoxdur. Və Allah sizin açıqladığınız və gizlədiyiniz şeyləri bilir.
قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَزْكَىٰ لَهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ
Kul lil mu’minîne yaguddû min ebsârihim ve yahfezû furûcehum, zâlike ezkâ lehum, innallâhe habîrun bimâ yasneûn(yasneûne).
Mömin kişilərə de ki, baxışlarını endirsinlər (haramdan çəkinsinlər), namuslarını qorusunlar. Bu, onlar üçün daha təmizdir. Şübhəsiz ki, Allah etdiklərindən xəbərdardır.
وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ ۖ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ ۖ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ ۚ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
Ve kul lil mu’minâti yagdudne min ebsârihinne ve yahfazne furûcehunne, ve lâ yubdîne zînetehunne illâ mâ zahera minhâ, velyadribne bi humurihinne alâ cuyûbihinne, ve lâ yubdîne zînetehunne illâ li buûletihinne ev âbâihinne ev âbâi buûletihinne ev ebnâihinne ev ebnâi buûletihinne ev ıhvânihinne ev benî ıhvânihinne ev benî ehavâtihinne ev nisâihinne ev mâ meleket eymânuhunne evit tâbiîne gayri ulîl irbeti miner ricâli evit tıflillezîne lem yazharû alâ avrâtin nisâi, ve lâ yadribne bi erculihinne li yu’leme mâ yuhfîne min zînetihinn(zînetihinne), ve tûbû ilâllâhi cemîan eyyuhâl mu’minûne leallekum tuflihûn(tuflihûne).
Və mömin qadınlara de ki, baxışlarını endirsinlər (haramdan çəkinsinlər) və iffətlərini qorusunlar. Görünən hissələr (əl, üz və ayaqlar) istisna olmaqla, zinətlərini açmasınlar. Və baş örtüklərini yaxalarının üstünə çəksinlər (örtsünlər). Və zinətlərini ərləri yaxud ataları yaxud ərlərinin ataları yaxud oğulları yaxud ərlərinin oğulları yaxud qardaşları yaxud qardaşlarının oğulları yaxud bacılarının oğulları yaxud qadınlar yaxud əllərinin altında sahib olduqları (cariyələr) yaxud qadına ehtiyac duymayan (xədim) xidmətçilər yaxud da qadının övrət yerlərini dərk etməyən uşaqlar istisna olmaqla, açmasınlar. Və gizlətdikləri zinətləri bilinsin deyə ayaqlarını (yerə) vurmasınlar. Ey möminlər, hamınız Allaha tövbə edin! Bəlkə beləcə fəlaha çatasınız (nicat tapasınız).
وَأَنْكِحُوا الْأَيَامَىٰ مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ ۚ إِنْ يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
Ve enkihûl eyâmâ minkum ves sâlihîne min ibâdikum ve imâikum, in yekûnû fukarâe yugnihimullâhu min fadlihî, vallâhu vâsiun alîm(alîmun).
Və sizdən arvadı olmayan kişiləri və kölələrinizdən saleh olanları və əri olmayan qadınlarınızı nikahlayın (evləndirin). Əgər onlar kasıbdırlarsa, Allah onları fəzlindən zəngin edər. Və Allah Vasidir (ehsanı, neməti bol olandır), Alimdir (ən yaxşı biləndir).
وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ۗ وَالَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْرًا ۖ وَآتُوهُمْ مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاكُمْ ۚ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَمَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ
Velyesta’fifillezîne lâ yecidûne nikâhan hattâ yugniyehumullâhu min fadlihi, vellezîne yebtegûnel kitâbe mimmâ meleket eymânukum fe kâtibûhum in alimtum fîhim hayran, ve âtûhum min mâlillâhillezî âtâkum, ve lâ tukrihû feteyâtikum alâl bigâi in eradne tehassunen li tebtegû aradal hayâtid dunyâ ve men yukrıhhunne fe innellâhe min ba’di ikrâhihinne gafûrun rahîm(rahîmun).
Və nikah üçün (imkan) tapa bilməyənlər Allah onları fəzlindən zəngin edənə qədər iffətlərini qorusunlar! Əllərinizin altında malik olduqlarınızdan (kölələrinizdən, cariyələrinizdən) yazılı andlaşma (pul qazanıb haqqını ödəyərək azad olmaq) istəyənlər, əgər onlarda xeyir olduğunu bilirsinizsə, o vaxt onlarla yazılı andlaşma (mükatibə) bağlayın. Və Allahın sizə verdiyi mallardan onlara verin. Gənc cariyələriniz, əgər namuslarını qorumaq (iffətli qalmaq) istəyirlərsə, dünya həyatının malını istəyərək onları zinaya məcbur etməyin. Kim onları zinaya məcbur edərsə, şübhəsiz ki, Allah onların məcbur edilmələrindən sonra Qafurdur (məğfirət edəndir), Rəhimdir (Rəhim əsmasıyla təcəlli edəndir).
وَلَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ آيَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَمَثَلًا مِنَ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ
Ve lekad enzelnâ ileykum âyâtin mubeyyinâtin ve meselen minellezîne halev min kablikum ve mev’izaten lil muttakîn(muttakîne).
Və and olsun ki, sizə açıqlanmış ayələr və sizdən öncə gəlib keçmiş (nəsillərdən) misal(lar) və müttəqilər (təqva sahibləri) üçün nəsihətlər (əmrlər) endirdik.
اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ ۖ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ ۖ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ۚ نُورٌ عَلَىٰ نُورٍ ۗ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
Allâhu nûrus semâvâti vel ard(ardı), meselu nûrihî ke mişkâtin fîhâ mısbâhun, el mısbâhu fî zucâcetin, ez zucâcetu ke ennehâ kevkebun durriyyun, yûkadu min şeceratin mubâraketin zeytûnetin lâ şarkîyyetin ve lâ garbiyyetin, yekâdu zeytuhâ yudîu ve lev lem temseshu nâr(nârun), nûrun alâ nûr(nûrin), yehdîllâhu li nûrihî men yeşâu, ve yadribullâhul emsâle lin nâsi, vallâhu bi kulli şey’in alîm(alîmun).
Allah göylərin və yerin nurudur. Onun nuru içində misbah (lampa) olan qəndil (işıq saçan bir mənbə) kimidir. Misbah şüşə içindədir. Şüşə mirvari tək (parıldayan) ulduz kimidir. Şərqdə və qərbdə olmayan müqəddəs bir ağacın yağıyla yandırılır. Onun yağı ona od dəyməsə də öz-özünə işıq saçar. Nur üstünə nurdur. Allah dilədiyini nuruna yönəldər. Və Allah insanlara misallar verir. Və Allah hər şeyi ən yaxşı biləndir.
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ
Fî buyûtin ezinallâhu en turfea ve yuzkere fîhâsmuhu yusebbihu lehu fîhâ bil guduvvi vel âsâl(âsâli).
Allahın adının ucaldılmasına və zikr edilməsinə izin verdiyi evlərin içində (Allahın nuru) var. Orada Onu səhər-axşam təsbih edərlər.
رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ ۙ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ
Ricâlun lâ tulhîhim ticâratun ve lâ bey’un an zikrillâhi ve ikâmis salâti ve îtâiz zekâti yehâfûne yevmen tetekallebu fîhil kulûbu vel ebsâr(ebsâru).
O kişilər ki, nə ticarət, nə də alış-veriş onları Allahın zikrindən, namazı qılmaqdan və zəkatı verməkdən yayındırmaz onlar qəlblərin və gözlərin (dəhşətdən) dönəcəyi gündən qorxarlar.
لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۗ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
Li yecziyehumullâhu ahsene mâ amilû ve yezîdehum min fadlihî, vallâhu yerzuku men yeşâu bi gayri hisâb(hisâbin).
Allah onlara etdiklərinin qarşılığını ən gözəl şəkildə vermək üçün onlara fəzlindən artırar. Və Allah istədiyi kimsəyə saysız-hesabsız ruzi verər.
وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّىٰ إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا وَوَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ ۗ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ
Vellezîne keferû a’mâluhum ke serâbin bi kîatin yahsebuhuz zam’ânu mâen, hattâ izâ câehu lem yecidhu şey’en ve vecedallâhe indehu fe veffâhu hisâbehu, vallâhu serîul hısâb(hısâbi).
Və kafirlərin əməlləri səhradakı ilğıma bənzəyir. Susayan onu su zənn etdi. Ona yetişdikdə isə heç nə tapa bilmədi. Və yanında (qarşısında) Allahı tapdı. Beləcə (Allah) onun hesabını ona tam ödədi. Və Allah tez haqq-hesab çəkəndir.
أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحَابٌ ۚ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا ۗ وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ
Ev ke zulumâtin fî bahrin lucciyyin yagşâhu mevcun min fevkıhî mevcun min fevkıhî sehâbun, zulumâtun ba’duhâ fevka ba’dın, izâ ahrace yedehu lem yeked yerâhâ ve men lem yec’alillâhu lehu nûren fe mâ lehu min nûr(nûrin).
Və yaxud dərin dənizdəki qaranlığa bənzəyir. Onun üstünü dalğa üstündən dalğa örtər. Onun üzərində buludlar var. Qaranlıq üstündən qaranlıqdır. Əlini çıxardıqda az qala onu görə bilməsin. Və Allah kimə nur verməyibsə, artıq onun üçün bir nur yoxdur.
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ ۖ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ
E lem tera ennallâhe yusebbihu lehu men fîs semâvâti vel ardı vet tayru sâffât(sâffâtin), kullun kad alime salâtehu ve tesbîhahu, vallâhu alîmun bimâ yef’alûn(yef’alûne).
Səmalarda və ərzdə olanların və səflər halındakı quşların Allahı təsbih etdiyini görmədinmi? Hamısı namazlarını (dualarını) və təsbihlərini biliblər. Və Allah onların etdiklərini ən yaxşı biləndir.
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
Ve lillâhi mulkus semâvâti vel ard(ardı), ve ilâllâhil masîr(masîru).
Və səmaların və ərzin mülkü Allahındır. Və dönüş Allahadır.
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ جِبَالٍ فِيهَا مِنْ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشَاءُ ۖ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصَارِ
E lem tera ennallâhe yuzcî sehâben summe yuellifu beynehu summe yec'aluhu rukâmen fe terâl vedka yahrucu min hılâlihî, ve yunezzilu mines semâi min cibâlin fîhâ min beredin fe yusîbu bihî men yeşâu ve yasrifuhu an men yeşâu, yekâdu senâ berkıhî yezhebu bil ebsâr(ebsâri).
Məgər Allahın buludları sövq etdiyini sonra onların aralarını birləşdirdiyini sonra da onları topa halına çevirdiyini görmürsənmi? Beləcə onların arasından yağmur çıxardığını görərsən. Və səmadan içində dolu olan dağlar (dolu) endirər. Beləcə onunla istədiyini vurar. Və onu istədiyindən çevirər (uzaqlaşdırar). Onun şimşəyinin parıltısı az qalır görməni yox edə (gözləri kor edə).
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ
Yukallibullâhul leyle ven nehâre, inne fî zâlike le ibreten li ulîl ebsâr(ebsâri).
Allah gecəni və gündüzü (bir-birinə) çevirər. Şübhəsiz ki, bunda bəsirət sahibləri üçün, əlbəttə, ibrət var.
وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ مَاءٍ ۖ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ بَطْنِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ رِجْلَيْنِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلَىٰ أَرْبَعٍ ۚ يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
Vallâhu halaka kulle dâbbetin min mâin, fe minhum men yemşî alâ batnihi ve minhum men yemşî alâ ricleyni ve minhum men yemşî alâ erbain, yahlukullâhu mâ yeşâu, innallâhe alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).
Və Allah bütün heyvanları sudan yaratdı. Onların bir qismi qarnı üstündə, bir qismi iki ayaq üstündə, bir qismi də dörd ayaq üstündə gəzir. Allah istədiyini yaradar. Şübhəsiz ki, Allah hər şeyə qadirdir.
لَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ ۚ وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ
Lekad enzelnâ âyâtin mubeyyinâtin, vallâhu yehdî men yeşâu ilâ sırâtın mustakîm(mustakîmin).
And olsun ki, biz açıqlayıcı ayələr endirdik. Allah istədiyini Siratülmüstəqimə daxil edər.
وَيَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ ۚ وَمَا أُولَٰئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ
Ve yekûlûne âmennâ billâhi ve bir resûli ve ata’nâ summe yetevellâ ferîkun minhum min ba’di zâlike ve mâ ulâike bil mu’minîn(mu’minîne).
Və deyərlər ki: “Allaha və rəsula iman etdik və itaət etdik”. Sonra da onların bir qismi bundan sonra dönər. Və bax onlar mömin deyillər.
وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ
Ve izâ duû ilâllâhi ve resûlihî li yahkume beynehum izâ ferîkun minhum mu’ridûn(mu’ridûne).
Və aralarında hökm verməsi üçün Allaha və rəsuluna dəvət edildikləri zaman onların bir qismi üz çevirər.
وَإِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ
Ve in yekun lehumul hakku ye’tû ileyhi muz’ınîn(muz’ınîne).
Və əgər haqq onlarındırsa (həyatda ikən Allaha qayıtmağı diləyiblərsə, haqq sahibidirlərsə), (itaət edərək) dərhal ona (rəsula) gələrlər (tabe olarlar).
أَفِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتَابُوا أَمْ يَخَافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ ۚ بَلْ أُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
E fî kulûbihim maradun emirtâbû em yehâfûne en yehîfallâhu aleyhim ve resûluhu, bel ulâike humuz zâlimûn(zâlimûne).
Onların qəlblərində xəstəlikmi var, yoxsa şübhəmi edirlər yaxud da Allahın və Onun rəsulunun onların əleyhinə tərəf tutacağındanmı (haqsızlıq edəcəyindənmi) qorxurlar? Xeyr, bax onlar - onlar zalımlardır.
إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
İnnemâ kâne kavlel mu’minîne izâ duû ilâllâhi ve resûlihî li yahkume beynehum en yekûlû semi’nâ ve ata’nâ ve ulâike humul muflihûn(muflihûne).
Aralarında hökm verməsi üçün Allaha və rəsuluna dəvət edildikləri zaman möminlərin sözü: “Eşitdik və itaət etdik”, -demələridir. Və bax onlar - onlar fəlaha çatanlardır (nicat tapanlardır).
وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ
Ve men yutıillâhe ve resûlehu ve yahşallâhe ve yettakhi fe ulâike humul fâizûn(fâizûne).
Və kim Allaha və rəsuluna itaət edərsə və Allaha qarşı xuşu (ehtiram) duyar və Ona qarşı təqva (mənəvi zireh) sahibi olarsa, o təqdirdə bax onlar – onlar nicat tapanlardır.
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ ۖ قُلْ لَا تُقْسِمُوا ۖ طَاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
Ve aksemû billâhi cehde eymânihim le in emertehum le yahrucunne, kul lâ tuksimû, tâatun ma’rûfetun, innallâhe habîrun bimâ ta’melûn(ta’melûne).
Və əgər sən onlara əmr etsəydin, (münafiqlər) mütləq (döyüşə) çıxacaqlarına dair Allaha ən qüvvətli andları ilə and içərdilər. De ki: “And içməyin! (Bu), bilinən (təqdir edilən) bir itaətdir. Şübhəsiz ki, Allah etdiklərinizdən xəbərdardır”.
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ ۖ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَا حُمِّلْتُمْ ۖ وَإِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا ۚ وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
Kul atîullâhe ve atîur resûle, fe in tevellev fe innemâ aleyhi mâ hummile ve aleykum mâ hummiltum, ve in tutîûhu tehtedû, ve mâ alâr resûli illâl belâgul mubîn(mubînu).
De ki: “Allaha və rəsula itaət edin. Bundan sonra əgər dönsəniz (itaət etməsəniz), ona (rəsulun üzərinə) düşən (vəzifə) sadəcə ona yüklənən (təbliğ)dir”. Və sizin üzərinizə düşən (vəzifə) sizə yüklənəndir. Və əgər ona itaət etsəniz, hidayət olarsınız. Rəsulun üzərində açıqca təbliğdən başqa bir (məsuliyyət) yoxdur.
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
Vaadallâhullezîne âmenû minkum ve amilûs sâlihâti le yestahlifennehum fîl ardı kemâstahlefellezîne min kablihim, ve le yumekkinenne lehum dînehumullezîrtedâ lehum ve le yubeddilennehum min ba’di havfihim emnen, ya’budûnenî lâ yuşrikûne bî şey’en, ve men kefere ba’de zâlike fe ulâike humul fâsikûn(fâsikûne).
Allah sizdən amənu olanlara və saleh əməl işləyənlərə (nəfs təzkiyəsi edənlərə) onlardan əvvəlkiləri yer üzünə xəlifə təyin etdiyi kimi mütləq onları da xəlifə təyin edəcəyini və onlara onlar üçün razı olduğu dinlərini mütləq möhkəmləndirəcəyini və qorxularından sonra (onların qorxularını) mütləq əmin-amanlığa çevirəcəyini vəd etdi. (Onlar) Mənə qul olar, heç bir şeylə (Mənə) şirk qoşmazlar. Bundan sonra kim inkar edərsə, bax onlar fasiqlərdir (Allahın yolunda ikən Allahın yolundan azanlardır).
وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
Ve ekîmûs salâte ve âtûz zekâte ve atîûr resûle leallekum turhamûn(turhamûne).
Və namazı qılın. Və zəkatı verin. Və rəsula itaət edin ki, beləcə sizə rəhm oluna.
لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ ۚ وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ ۖ وَلَبِئْسَ الْمَصِيرُ
Lâ tahsebennellezîne keferû mu’cizîne fîl ard(ardı), ve me’vâhumun nâr(nâru), ve le bi’sel masîr(masîru).
Saqın kafirlərin (Allahı) yer üzündə aciz buraxa biləcəyini zənn etmə. Və onların sığınacağı yer oddur. Və dönüş yerləri mütləq pis (bir yer)dir.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ وَالَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ۚ مِنْ قَبْلِ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَمِنْ بَعْدِ صَلَاةِ الْعِشَاءِ ۚ ثَلَاثُ عَوْرَاتٍ لَكُمْ ۚ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلَا عَلَيْهِمْ جُنَاحٌ بَعْدَهُنَّ ۚ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû li yeste’zinkumullezîne meleket eymânukum vellezîne lem yeblugûl hulume minkum selâse merrât(merrâtin), min kabli salâtil fecri, ve hîne tedaûne siyâbekum minez zahîrat(zahîrati), ve min ba’di salâtil ışâi, selâsu avrâtin lekum, leyse aleykum ve lâ aleyhim cunâhun ba’de hunn(hunne), tavvâfûne aleykum ba’dukum alâ ba’d(ba’dın), kezâlike yubeyyinullâhu lekumul âyât(âyâti), vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).
Ey amənu olanlar! Əllərinizin altında sahib olduqlarınız (kölələriniz, cariyələriniz) və sizdən həddi-büluğa çatmayanlar üç vaxtda yanınıza girmək üçün sizdən izin istəsinlər. Fəcr (səhər) namazından əvvəl, libaslarınızı çıxartdığınız günorta vaxtı və işa namazından sonra. Bu üçü sizdən çəkinməli olduqları vaxtdır. Bu (vaxtların xaricində) bir-birinizin yanına girməkdə sizə və onlara heç bir günah yoxdur. Bax beləcə Allah sizə ayələri açıqlayır. Və Allah Alimdir (ən yaxşı biləndir), Hakimdir (hikmət sahibidir).
وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Ve izâ belegal etfâlu minkumul hulume felyeste'zinû kemâste'zenellezîne min kablihim, kezâlike yubeyyinullâhu lekum âyâtihî, vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).
Və içinizdən (sizdən olan) uşaqlar həddi-büluğa çatdığı vaxt onlardan əvvəlkilərin izin istədiyi kimi bundan sonra izin istəsinlər. Bax beləcə Allah sizə ayələrini bəyan edir (açıqlayır). Və Allah Alimdir (ən yaxşı biləndir), Hakimdir (hikmət sahibidir).
وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا يَرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِينَةٍ ۖ وَأَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Vel kavâıdu minen nisâillatî lâ yercûne nikâhan fe leyse aleyhinne cunâhun en yeda'ne siyâbehunne gayra muteberricâtin bi zînetin, ve en yesta'fifne hayrun lehunn(lehunne), vallâhu semîun alîm(alîmun).
Və qadınlardan nikah (evlənmək) ümidi olmayan yaşlı qadınların zinətlərini açmadan çöl geyimlərini çıxarmalarında bundan sonra onlara vəbal (günah) yoxdur. Və iffətli olmağı istəmələri onlar üçün daha xeyrlidir. Və Allah Səmidir (ən yaxşı eşidəndir), Alimdir (ən yaxşı biləndir).
لَيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَلَا عَلَىٰ أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبَائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوَانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَوَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمَامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوَالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خَالَاتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ ۚ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا ۚ فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَىٰ أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
Leyse alâl a'mâ haracun ve lâ alâ a'raci haracun ve lâ alâl marîdı haracun ve lâ alâ enfusikum en te'kulû min buyûtikum ev buyûti âbâikum ev buyûti ummehâtikum ev buyûti ihvânikum ev buyûti ehavâtikum ev buyûti a'mâmikum ev buyûti ammâtikum ev buyûti ahvâlikum ev buyûti hâlâtikum ev mâ melektum mefâtihahû ev sadîkıkum, leyse aleykum cunâhun en te'kulû cemîan ev eştâtâ(eştâten), fe izâ dahaltum buyûten fe sellimû alâ enfusikum tahıyyeten min indillâhi mubaraketen tayyibeten, kezâlike yubeyyinullâhu lekumul âyâti leallekum ta'kılûn(ta'kılûne).
Kor olana bir çətinlik yoxdur. Və şikəstə, xəstə olana bir çətinlik yoxdur. Və sizə də evlərinizdə yaxud atalarınızın evlərində yaxud analarınızın evlərində yaxud qardaşlarınızın evlərində yaxud bacılarınızın evlərində yaxud əmilərinizin evlərində yaxud bibilərinizin evlərində yaxud dayılarınızın evlərində yaxud xalalarınızın evlərində yaxud açarlarına sahib olduğunuz (yerlərdə) və yaxud dostlarınızda yemək yeməyinizdə bir çətinlik yoxdur. Toplu halda ya da ayrı-ayrı yeməyiniz də sizə günah deyil. Evlərə daxil olanda bir-birinizə Allahın qatından mübarək və gözəl bir salam ilə salam verin! Bax beləcə Allah sizə ayələrini açıqlayır ki, bəlkə beləcə ağıl edəsiniz.
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَىٰ أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّىٰ يَسْتَأْذِنُوهُ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ۚ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
İnnemâl mu’minûnellezîne âmenû billâhi ve resûlihî ve izâ kânû meahu alâ emrin câmiın lem yezhebû hattâ yeste’zinûhu, innellezîne yeste’zinûneke ulâikellezîne yu’minûne billâhi ve resûlihi, fe izâste’zenûke li ba’dı şe’nihim fe’zen li men şi’te minhum vestağfir lehumullâhe, innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).
Ancaq Allaha və Onun rəsuluna iman edən möminlər bir işlə bağlı onunla (rəsulla) toplandıqları zaman ondan izin istəmədikcə getməzlər. Şübhəsiz ki, səndən izin istəyənlər - bax onlar Allaha və Onun rəsuluna iman edənlərdir. Elə isə onlar bəzi işləri üçün səndən izin istədikləri vaxt onlardan istədiyinə izin ver. Və onlar üçün Allahdan məğfirət istə. Şübhəsiz ki, Allah Qafurdur (məğfirət edəndir), Rəhimdir (Rəhim əsması ilə təcəlli edəndir).
لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا ۚ قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا ۚ فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
Lâ tec’alû duâer resûli beynekum ke duâi ba’dıkum ba’da(ba’den), kad ya’lemullâhullezîne yetesellelûne minkum livâzâ(livâzen), felyahzerillezîne yuhâlifûne an emrihî en tusîbehum fitnetun ev yusîbehum azâbun elîm(elîmun).
Rəsulun çağırmasını öz aranızda bir-birinizi çağırmağınızla bir tutmayın! Sizdən (bir-birini) sipər edərək gizlicə çıxanları Allah bilirdi. Bundan sonra onun əmrinə qarşı çıxanlar özlərinə bir fitnə yaxud acı əzabın toxunmasından özlərini qorusunlar.
أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
E lâ inne lillâhi mâ fis semâvâti vel ard(ardı), kad ya’lemu mâ entum aleyhi, ve yevme yurceûne ileyhi fe yunebbiuhum bi mâ amilû, vallâhu bi kulli şey’in alîm(alîmun).
Məgər göylərdə və yer üzündə olanlar Allahın deyilmi? O sizin üzərində olduğunuz şeyi (qəlblərinizdə olanı) bilirdi. Və beləcə Ona qaytarıldıqları gün onlara etdikləri şeyləri xəbər verəcək. Və Allah hər şeyi ən yaxşı biləndir.
