وَالصَّافَّاتِ صَفًّا
Ves sâffati saffâ(saffen).
Və səf bağlayaraq (xuşu ilə Allahın hüzurunda) səf halında (cərgə ilə) duranlara and olsun!
Surə 37
37/SAFFAT
Görünüş
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا
Fez zâcirâti zecrâ(zecran).
Toplayıb sövq edənlərə (sağ və sol qanad vəlilərinə),
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا
Fet tâliyâti zikrâ(zikran).
zikr edərək (Quran) tilavət edənlərə (oxuyanlara) (and olsun)!
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ
İnne ilâhekum le vâhıd(vâhıdun).
Şübhəsiz ki, sizin İlahınız, əlbəttə, təkdir.
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ
Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ ve rabbul meşârık(meşârıkı).
Göylərin, yerin və ikisi arasındakıların Rəbbidir. Və məşriqlərin (şərqlərin də) Rəbbidir.
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ
İnnâ zeyyennes semâed dunyâ bi zîynetinil kevâkib(kevâkibi).
Şübhəsiz ki, Biz dünya səmasını zinət olaraq ulduzlarla bəzədik.
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ
Ve hıfzan min kulli şeytânin mârid(mâridin).
Və mərid (azğın və asi) şeytanların hamısından qoruyuruq.
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ
Lâ yessemmeûne ilel meleil a’lâ ve yukzefûne minkulli cânib(cânibin).
Mələil-Aləyə (ali topluma, mələklərə) qulaq asa bilməzlər və hər tərəfdən atılarlar
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
Duhûran ve lehum azâbun vâsib(vâsibun).
qovulmuş olaraq. Onlar üçün sürəkli bir əzab var.
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
İllâ men hatıfel hatfete fe etbeahu şihâbun sâkib(sâkibun).
Ancaq kim bir söz qapıb qaçarsa, o təqdirdə axıb gedən yandırıcı bir atəş (alov, məşəl) onu təqib edər (ona yetişər və onu məhv edər).
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ
Festeftihim e hum eşeddu halkan em men halaknâ, innâ halaknâhum min tînin lâzib(lâzibin).
Xeyr, onlardan fətva istə (onlardan soruş): “Yaradılış baxımından onlarmı daha qüvvətlidir, yoxsa Bizim (digər) yaratdıqlarımızmı?” Şübhəsiz ki, Biz onları yapışqan, nəmli (yaş) torpaqdan yaratdıq.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
Bel acibte ve yesharûn(yesharûne).
Bəli, sən təəccübləndin və onlar (isə) istehza edirlər.
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ
Ve izâ zukkirû lâ yezkurûn(yezkurûne).
Və (onlara) xatırladıldıqda (anladıldıqda) təzəkkür etməzlər (dinləyib bir nəticəyə gələ bilməzlər).
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ
Ve izâ raev âyeten yesteshırûn(yesteshırûne).
Və bir ayə (möcüzə) gördükdə məsxərəyə qoyarlar.
وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
Ve kâlû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun).
Və dedilər (deyərlər): “Bu sadəcə açıq-aşkar bir sehrdir.
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).
Öldüyümüz, torpaq və sür-sümük olduğumuz vaxtmı? Həqiqətən, biz mütləq dirildiləcəyik?
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ
E ve âbâunel evvelûn(evvelûne).
Və əvvəlki atalarımız da mı?”
قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ
Kul neam ve entum dâhırûn(dâhırûne).
De: “Bəli! Və siz (yenidən yaradıldığınız zaman) zəlil kimsələr (olacaqsınız)”.
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ
Fe innemâ hiye zecretun vâhıdetun fe izâ hum yenzurûn(yenzurûne).
Bax o sadəcə tək bir çığlıqdır. Onlar bax o zaman (dirildilincə) görəcəklər.
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ
Ve kâlû yâ veylenâ hâzâ yevmud dîn(dîni).
Və (o zaman onlar) dedilər: “Əfsuslar olsun bizə! (Bax) bu, din günüdür”.
هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
Hâzâ yevmul faslillezî kuntum bihî tukezzibûn(tukezzibûne).
(Bax) bu, inkar etdiyiniz (haqlını haqsızdan) ayırma (hökm vermə) günüdür.
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ
Uhşurûllezîne zalemû ve ezvâcehum ve mâ kânû ya’budûn(ya’budûne).
Zülm edənləri və onların həyat yoldaşlarını həşr edin (bir yerə toplayın)! Və onların ibadət etdikləri şeyləri (də)
مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ
Min dûnillâhi fehdûhum ilâ sırâtıl cahîm(cahîmi).
Allahdan başqa. Artıq onları cəhim (cəhənnəm) yoluna hidayət edin (götürün, yönəldin).
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ
Vakıfûhum innehum mes’ûlûn(mes’ûlûne).
Artıq onları həbs edin (yaxalayın). Şübhəsiz ki, onlar məsuldurlar (cavabdehdirlər).
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ
Mâ lekum lâ tenâsarûn(tenâsarûne).
Sizə nə oldu ki, (bir-birinizə) kömək etmirsiniz?
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ
Bel humul yevme musteslimûn(musteslimûne).
Xeyr, onlar bu gün təslim olanlardır.
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ
Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).
Və qarşılıqlı yönəlib bir-birilərindən (haqq-hesab) soruşarlar.
قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ
Kâlû innekum kuntum te’tûnenâ anil yemîn(yemîni).
(Bir tərəf digərinə dedi): “Doğrudan da, siz bizə sağ tərəfdən (sanki Allahın tərəfdarıymış kimi) gəlirdiniz”.
قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
Kâlû bel lem tekûnû mû’minîn(mû’minîne).
(Digərləri də) dedilər (deyərlər): “Xeyr, siz mömin olmamışdınız (Allaha qayıtmağı diləməmişdiniz).
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ
Ve mâ kâne lenâ aleykum min sultân(sultânin), bel kuntum kavmen tâgîn(tâgîne).
Və bizim sizin üzərinizdə sultanlığımız, hökmranlığımız yox idi. Xeyr, siz özünüz azğın bir qövm idiniz.
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ
Fe hakka aleynâ kavlu rabbinâ innâ le zâıkûn(zâıkûne).
Artıq Rəbbimizin (əzab) sözü üzərimizə haqq oldu. Şübhəsiz ki, biz onu (əzabı) mütləq dadacaq kimsələrik.
فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ
Fe agveynâkum innâ kunnâ gâvîn(gâvîne).
Bəli, biz sizi azdırdıq. Həqiqətən, biz azğınlar olmuşduq”.
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ
Fe innehum yevme izin fîl azâbi muşterikûn(muşterikûne).
Elə isə, şübhəsiz ki, onlar izin günü əzaba şərik olanlardır.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ
İnnâ kezâlike nef’alu bil mucrimîn(mucrimîne).
Həqiqətən, biz mücrimlərlə (günahkarlarla) bax belə davranarıq.
إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ
İnnehum kânû izâ kîle lehum lâ ilâhe illallâhu yestekbirûn(yestekbirûne).
Onlara: “Allahdan başqa ilah yoxdur”, -deyildiyi zaman onlar mütləq kibrlənirdilər.
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ
Ve yekûlûne e innâ le târikû âlihetinâ li şâirin mecnûn(mecnûnin).
Və onlar deyir(di)lər: “Məcnun (dəli) bir şair üçün ilahlarımızı, həqiqətən, tərkmi edəcəyik?”
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ
Bel câe bil hakkı ve saddakal murselîn(murselîne).
Xeyr, o, haqqı gətirdi. Və mürsəlləri (göndərilən elçiləri) təsdiq etdi.
إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ
İnnekum le zâikûl azâbil elîm(elîmi).
Şübhəsiz ki, siz acı əzabı mütləq dadacaqsınız.
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
Ve mâ tuczevne illâ mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).
Və etdiklərinizdən (işlədiyiniz əməllərin qarşılığından) başqa bir şeylə cəzalandırılmazsınız.
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
İllâ ibâdallâhil muhlesîn(muhlesîne).
Allahın müxlis (xalis) qulları istisnadır.
أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ
Ulâike lehum rizkun ma’lûm(ma’lûmun).
Bax onlar - onlar üçün məlum (bilinən) bir ruzi var:
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ
Fevâkih(fevâkihu), ve hum mukremûn(mukremûne).
meyvələr. Onlar özlərinə ikram edilənlərdir
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
Fî cennâtin naîm(naîmi).
nəim cənnətlərində,
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ
Alâ sururin mutekâbilîn(mutekâbilîne).
qarşı-qarşıya taxtlar üstündə.
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ
Yutâfu aleyhim bi ke’sin min maîn(maînin).
Onların ətrafında axan sulardan (doldurulmuş) qədəhlər gəzdirilər;
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ
Beydâe lezzetin liş şâribîn(şâribîne).
şəffaf, içənlər üçün ləzzətli (su ilə dolu).
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ
Lâ fîhâ gavlun ve lâ hum anhâ yunzefûn(yunzefûne).
Onun içində ağlı başdan çıxaran bir şey yoxdur. Və onlar ondan (o mayedən) sərxoş olmazlar.
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ
Ve indehum kâsırâtut tarfı în(înun).
Və onların yanında baxışlarını qoruyan (sadəcə onlara baxan) gözəl gözlü qadınlar var.
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ
Ke enne hunne beydun meknûn(meknûnun).
Onlar mühafizə edilmiş (əl dəyməmiş) yumurta kimidirlər.
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ
Fe akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).
Bundan sonra qarşılıqlı bir-birilərindən soruşarlar.
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ
Kâle kâilun minhum innî kâne lî karîn(karînun).
Onlardan danışan biri dedi (deyəcək): “Həqiqətən, mənim bir yaxınım (yoldaşım) vardı.
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ
Yekûlu e inneke le minel musaddikîn(musaddikîne).
O deyirdi: “Sən, həqiqətən, (təkrar dirilməyi) təsdiq edənlərdənsənmi?
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ
E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le medînûn(medînûne).
Öldüyümüz, torpaq (torpağa qarışdığımız) və sür-sümük olduğumuz vaxtmı? Həqiqətən də, biz mütləq cəzalandırılacağıqmı?”
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ
Kâle hel entum muttaliûn(muttaliûne).
(Sonra cənnətdəki yoldaşına) dedi: “Siz (onun indi nə halda olduğuna) bələdmisiniz?”
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ
Fettalea fe reâhu fî sevâil cahîm(cahîmi).
O zaman (onun nə halda olduğuna) bələd oldu. Və beləcə onu atəşin ortasında gördü.
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ
Kâle tallâhi in kidte le turdîn(turdîne).
(Cəhənnəmdəki yoldaşına) dedi: “Allaha and olsun ki, sən az qala məni də, həqiqətən, həlak edəcəkdin.
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
Ve lev lâ ni’metu rabbî le kuntu minel muhdarîn(muhdarîne).
Və əgər Rəbbimin neməti olmasaydı, mütləq mən də (cəhənnəmdə yanmaq üçün) hazır duranlardan olardım.
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ
E fe mâ nahnu bi meyyitîn(meyyitîne).
Artıq biz (bir daha) ölməyəcəyik, elə deyilmi?
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
İllâ mevtetenel ûlâ ve mâ nahnu bi muazzebîn(muazzebîne).
Bizim (dünyadakı) ilk ölümümüz istisnadır. Və biz əzab görəcək kimsələr (də) deyilik”.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
İnne hâzâ le huvel fevzul azîm(azîmu).
Şübhəsiz ki, bu, həqiqətən, fövzül əzimdir (ən böyük qurtuluşdur).
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ
Li misli hâzâ fel ya’melil âmilûn(âmilûne).
Artıq əməl edənlər bunun (fövzül əzimə çatmaq) üçün çalışsınlar.
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ
E zâlike hayrun nuzulen em şeceretuz zakkûm(zakkûmi).
Nüzul (Allahdan endirilən ikram) olaraq bumu, yoxsa zəqqum ağacımı daha xeyirlidir?
إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ
İnnâ cealnâhâ fitneten liz zâlimîn(zâlimîne).
Şübhəsiz ki, Biz onu (zəqqum ağacını) zalımlar üçün bir fitnə (imtahan vəsiləsi) etdik.
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ
İnnehâ şeceretun tahrucu fî aslil cahîm(cahîmi).
Şübhəsiz ki, o (zəqqum ağacı) cəhimin (cəhənnəmin) dibində çıxan bir ağacdır.
طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ
Tal’uhâ ke ennehu ruûsuş şeyâtîn(şeyâtîni).
Onun meyvələri şeytanların başına bənzəyir.
فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ
Fe innehum le âkilûne minhâ fe mâliûne min hel butûn(butûni).
Şübhəsiz ki, onlar mütləq ondan (zəqqum ağacından) yeyəcək, beləcə onunla qarınlarını dolduracaqlar (doyuracaqlar).
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ
Summe inne lehum aleyhâ le şevben min hamîm(hamîmin).
Sonra da, şübhəsiz ki, onlar üçün onun üstündən mütləq həmim (qaynar su) qarışdırılmış (içki) var.
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ
Summe inne merciahum le ilel cahîm(cahîmi).
Şübhəsiz ki, onların dönüşü mütləq cəhənnəmədir.
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ
İnnehum elfev âbâehum dâllîne.
Şübhəsiz ki, onlar atalarını dəlalətdə gördülər.
فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ
Fe hum alâ âsârihim yuhreûn(yuhreûne).
Onlar öz (atalarının) izləri ilə yüyürürdülər.
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ
Ve lekad dalle kablehum ekserul evvelîn(evvelîne).
And olsun ki, onlardan qabaq əvvəlkilərin çoxu dəlalətdə idi.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ
Ve lekad erselnâ fî him munzirîn(munzirîne).
Və and olsun ki, onlara nəzirlər (xəbərdarlıq edənlər) göndərdik.
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ
Fanzur keyfe kâne âkibetul munzerîn(munzerîne).
O zaman özlərinə xəbərdarlıq edilənlərin aqibətləri necə oldu bir bax!
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
İllâ ibâdallâhil muhlasîn(muhlasîne).
Lakin Allahın müxlis qulları istisnadır.
وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ
Ve lekad nâdânâ nûhun fe le ni’mel mucîbûn(mucîbûne).
Və and olsun ki, Nuh (Ə.S) Bizə nida etdi. Bax duası qəbul olunanlar, həqiqətən də, nə gözəl (insanlardır)!
وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
Ve necceynâhu ve ehlehu minel kerbil azîm(azîmi).
Və onu (Hz. Nuhu) və onun ailəsini böyük üzüntüdən qurtardıq.
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ
Ve cealnâ zurriyyetehu humul bâkîn(bâkîne).
Və onun (Nuh (Ə.S)-in) nəslini (qiyamətə qədər) baqi qalanlardan (yaşayanlardan) etdik.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
Ve tereknâ aleyhi fîl âhirîn(âhirîne).
Və sonrakılar arasında onun haqqında (şərəfli bir xatirə) qoyduq.
سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ
Selâmun alâ nûhın fîl âlemîn(âlemîne).
Aləmlər içində Nuh (Ə.S)-ə salam olsun.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
İnnâ kezâlike neczîl muhsinîn(muhsinîne).
Şübhəsiz ki, Biz muhsinləri bax belə mükafatlandırarıq.
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
İnnehu min ibâdinel mû’minîn(mû’minîne).
Şübhəsiz ki, o, Bizim mömin (Allaha qayıtmağı diləyib bütün məqamları qazanan) qullarımızdandır.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
Summe agraknel âharîn(âharîne).
Sonra digərlərini (suda) boğduq.
وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ
Ve inne min şîatihî le ibrâhîm(ibrâhîme).
Və şübhəsiz ki, onun dinindən olanlardan (önəmli biri də) İbrahim (Ə.S)-dir.
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
İz câe rabbehu bi kalbin selîm(selîmin).
O, Rəbbinə səlim (təslim olmuş, arınmış) bir qəlblə gəlmişdi.
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ
İz kâle li ebîhi ve kavmihî mâzâ ta’budûn(ta’budûne).
Atasına və qövmünə demişdi: “Nədir sizin bu tapındığınız (şeylər)?
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ
E ifken âliheten dûnallâhi turîdûn(turîdûne).
İftira edərək (Allaha qarşı yalan söyləyərək) Allahdan başqa ilahlarmı istəyirsiniz?
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
Fe mâ zannukum bi rabbil âlemîn(âlemîne).
Artıq sizin aləmlərin Rəbbi haqqında zənniniz nədir?”
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ
Fe nazara nazraten fîn nucûm(nucûmi).
Sonra ulduzlara nəzər saldı.
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ
Fe kâle innî sakîm(sakîmun).
Beləcə dedi: “Mən, həqiqətən də, xəstəyəm”.
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ
Fe tevellev anhu mudbirîn(mudbirîne).
Bundan sonra ona arxalarını çevirib getdilər.
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
Ferâga ilâ âlihetihim fe kâle e lâ te’kulûn(te’kulûne).
Onların ilahları ilə maraqlandı və dedi: “Yəni (siz yemək) yemirsiniz?
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ
Mâ lekum lâ tentıkûn(tentıkûne).
Yoxsa siz danışmırsınızmı?”
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ
Ferâga aleyhim darben bil yemîn(yemîni).
Onları sağ əli ilə vuraraq (yerə) yıxdı (qırdı).
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
Fe akbelû ileyhi yeziffûn(yeziffûne).
Bundan sonra sürətlə qaçaraq qarşısına dikildilər.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
Kâle e ta’budûne mâ tenhıtûn(tenhıtûne).
(İbrahim (Ə.S)) dedi: “Siz yonduğunuz şeylərəmi sitayiş edirsiniz?
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
Vallâhu halakakum ve mâ ta’melûn(ta’melûne).
Və (halbuki) sizi də, düzəltdiyiniz şeyləri də Allah yaratdı“.
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ
Kâlûbnû lehu bunyânen fe elkûhu fîl cahîm(cahîmi).
(Bütpərəstlər) dedilər: “Onun üçün mancanaq inşa edin. Sonra da onu alovlarla yanan atəşin içinə atın!”
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ
Fe erâdû bihî keyden fe cealnâ humul esfelîn(esfelîne).
Sonra ona hiylə qurmaq istədilər. Buna görə onları ən səfil kimsələr etdik.
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ
Ve kâle innî zâhibun ilâ rabbî seyehdîn(seyehdîni).
Və (Hz. İbrahim) dedi: “Şübhəsiz ki, mən Rəbbimə qayıdacağam. O, məni hidayət edəcək (Özünə qaytaracaq)”.
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ
Rabbi heb lî mines sâlihîn(sâlihîne).
(Hz. İbrahim Rəbbinə dua etdi): “Rəbbim, mənə salehlərdən (olan övladlar) bağışla”.
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ
Fe beşşernâhu bi gulâmin halîm(halîmin).
Beləcə onu həlim bir oğulla müjdələdik.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
Fe lemmâ belega meahus sa’ye kâle yâ buneyye innî erâ fîl menâmi ennî ezbehuke fanzur mâzâ terâ, kâle yâ ebetif’al mâ tû’meru setecidunî inşâallâhu mines sâbirîn(sâbirîne).
Beləcə (oğlu) onunla birlikdə çalışma həddinə yetişdiyi zaman dedi: “Ey oğul! Həqiqətən, mən səni yuxuda boğazladığımı gördüm. İndi bax (bir düşün). Bu haqda nə fikirləşirsən?” İsmayıl (Ə.S) dedi: “Atacan, sənə əmr olunan şeyi yerinə yetir. İnşallah mənim səbr edənlərdən olduğumu görəcəksən”.
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ
Fe lemmâ eslemâ ve tellehu lil cebîn(cebîni).
Beləcə ikisi də (Allaha) təslim olduqda (İbrahim Ə.S) onu alnı üstə (yerə) yatırtdı.
وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ
Ve nâdeynâhu en yâ ibrâhîm(ibrâhîmu).
Və ona nida etdik (səsləndik): “Ey İbrahim!
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
Kad saddakter ru’yâ, innâ kezâlike neczîl muhsinîn(muhsinîne).
Sən yuxuya sadiq qaldın (yerinə yetirdin). Şübhəsiz ki, Biz muhsinləri bax belə mükafatlandırarıq”.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ
İnne hâzâ le huvel belâul mubîn(mubînu).
Şübhəsiz ki, bu, əlbəttə, açıq-aşkar bir imtahandır.
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ
Ve fedeynâhu bi zibhın azîm(azîmin).
Və ona böyük bir qurbanı (oğlunun yerinə) fidyə (olaraq) verdik.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
Ve tereknâ aleyhi fîl âhirîn(âhirîne).
Sonrakılar arasında onun haqqında (şərəfli bir xatirə) qoyduq.
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ
Selâmun alâ ibrâhîm(ibrâhîme).
İbrahim (Ə.S)-ə salam olsun!
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
Kezâlike neczîl muhsinîn(muhsinîne).
Biz muhsinləri bax belə mükafatlandırarıq.
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
İnnehu min ibâdinel mû’minîn(mû’minîne).
Şübhəsiz ki, o, Bizim mömin (Allaha qayıtmağı diləyib bütün məqamları qazanan) qullarımızdandır.
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ
Ve beşşernâhu bi ishâka nebiyyen mines sâlihîn(sâlihîne).
Və Biz onu salehlərdən olan bir nəbi (peyğəmbər) olan İshaq ilə müjdələdik.
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ
Ve bâreknâ aleyhi ve alâ ishâk(ishâka), ve min zurriyyetihimâ muhsinun ve zâlimun li nefsihi mubîn(mubînun).
Və ona (Hz. İbrahimə) və Hz. İshaqa bərəkət verdik (onları mübarək etdik). Və ikisinin nəslindən muhsin olan (da) var, nəfsinə açıq-aşkar zülm edən (də) var.
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ
Ve lekad menennâ alâ mûsâ ve hârûn(hârûne).
Və and olsun ki, Musa (Ə.S)-ə və Harun (Ə.S)-ə nemət(lər) bəxş etdik.
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
Ve necceynâ humâ ve kavme humâ minel kerbil azîm(azîmi).
Və hər ikisini və onların qövmlərini böyük üzüntüdən qurtardıq
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ
Ve nasarnâhum fe kânû humul gâlibîn(gâlibîne).
və onlara kömək etdik. Beləcə qalib gələnlər onlar oldu.
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ
Ve âteynâ humel kitâbel mustebîn(mustebîne).
Və ikisinə (həqiqəti) açıqlayan kitabı verdik.
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ
Ve hedeynâ humes sırâtal mustekîm(mustekîme).
Və ikisini (də) Siratülmüstəqimə hidayət ettik (daxil etdik, yönəltdik).
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ
Ve tereknâ aleyhimâ fîl âhirîn(âhirîne).
Və sonrakılar arasında ikisi haqqında (şərəfli bir xatirə) qoyduq.
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ
Selâmun alâ mûsâ ve hârûn(hârûne).
Musa (Ə.S)-ə və Harun (Ə.S)-ə salam olsun!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
İnnâ kezâlike neczîl muhsinîn(muhsinîne).
Şübhəsiz ki, biz muhsinləri bax belə mükafatlandırarıq.
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
İnne humâ min ibâdinel mû’minîn(mû’minîne).
Şübhəsiz ki, ikisi (də) Bizim mömin (Allaha qayıtmağı diləyib bütün məqamları qazanan) qullarımızdandır.
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
Ve inne ilyâse le minel murselîn(murselîne).
Və şübhəsiz ki, İlyas (Ə.S) mütləq göndərilənlərdəndir (göndərilən rəsullardandır).
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ
İz kâle li kavmihî e lâ tettekûn(tettekûne).
(İlyas (Ə.S)) qövmünə demişdi: “Siz təqva sahibi olmayacaqsınızmı?
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ
Eted’ûne ba’len ve tezerûne ahsenel hâlikîn(hâlikîne).
Siz (bir büt olan) Bələmi sitayiş edirsiniz? Və Yaradıcıların Ən Gözəlini (Allahı) tərkmi edirsiniz (Ondan vazmı keçirsiniz)?
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ
Allâhe rabbekum ve rabbe âbâikumul evvelîn(evvelîne).
Allah sizin və əvvəlki atalarınızın Rəbbidir”.
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
Fe kezzebûhu fe inne hum le muhdarûn(muhdarûne).
Fəqət onu yalanladılar. Buna görə, şübhəsiz ki, onlar, həqiqətən, (cəhənnəmdə) hazır duranlardan olacaqlar,
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
İllâ ibâdallâhil muhlasîn(muhlasîne).
Allahın müxlis qullarından başqa.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ
Ve tereknâ aleyhi fîl âhirîn(âhirîne).
Və sonrakılar arasında onun haqqında (şərəfli bir xatirə) qoyduq.
سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ
Selâmun alâ ilyâsîn(ilyâsîne).
İlyas (Ə.S)-ə salam olsun!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
İnnâ kezâlike neczîl muhsinîn(muhsinîne).
Şübhəsiz ki, biz muhsinləri bax belə mükafatlandırarıq.
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ
İnnehu min ibâdinel mû’minîn(mû’minîne).
Şübhəsiz ki, o Bizim mömin (Allaha qayıtmağı diləyib bütün məqamları qazanan) qullarımızdandır.
وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
Ve inne lûtan le minel murselîn(murselîne).
Və şübhəsiz ki, Lut (Ə.S), həqiqətən, göndərilmiş rəsullardandır.
إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ
İz necceynâhu ve ehlehû ecmaîn(ecmaîne).
Onu və onun ailəsini - hamısını xilas etmişdik.
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ
İllâ acûzen fîl gâbirîn(gâbirîne).
Geridə qalanların arasında olan yaşlı bir qadından başqa.
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ
Summe demmernel âharîn(âharîne).
Sonra digərlərinin kökünü qazıdıq (onları yox etdik).
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ
Ve innekum le temurrûne aleyhim musbihîn(musbihîne).
Və şübhəsiz ki, siz onlara mütləq baş çəkirsiniz (onların yaşadıqları yerlərdən keçirsiniz) həm səhər vaxtları,
وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
Ve bil leyl(leyli), e fe lâ ta’kılûn(ta’kılûne).
həm də gecə vaxtı. Hələ də ağıl etmirsinizmi?
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
Ve inne yûnuse le minel murselîn(murselîne).
Və şübhəsiz ki, Yunus (Ə.S), həqiqətən, göndərilmiş rəsullardandır.
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
İz ebeka ilel fulkil meşhûn(meşhûni).
O (Yunus (Ə.S)), dolu bir gəmiyə minib qaçmışdı.
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ
Fe sâheme fe kâne minel mudhadîn(mudhadîne).
Beləcə püşk atdı. Nəticədə uduzanlardan oldu.
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ
Feltekamehul hûtu ve huve mulîm(mulîmun).
Onu (Yunus (Ə.S)-i) dərhal bir balıq uddu. O, özünü qınayırdı.
فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ
Fe lev lâ ennehu kâne minel musebbihîn(musebbihîne).
Əgər o, həqiqətən, təsbih edənlərdən olmasaydı,
لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ
Le lebise fî batnihî ila yevmi yub’asûn(yub’asûne).
şübhəsiz ki, o, yenidən dirilmə (qiyamət) gününə qədər onun (balığın) qarnında qalardı.
فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ
Fe nebeznâhu bil arâi ve huve sakîm(sakîmun).
Bundan sonra onu taqətsiz (xəstə) bir halda boş bir sahəyə (sahilə) atdıq.
وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ
Ve enbetnâ aleyhi şecereten min yaktîn(yaktînin).
Və onun başının üstündə (ona kölgə salacaq) qabaq cinsindən (iri yarpaqlı) bir ağac bitirdik (yetişdirdik).
وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
Ve erselnâhu ilâ mieti elfin ev yezîdûn(yezidûne).
Və onu yüz min və ya daha çox (insana) (rəsul olaraq) göndərdik.
فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ
Fe âmenû fe metta’nâhum ilâ hîn(hînin).
Beləcə amənu oldular (Allaha qayıtmağı dilədilər). Bundan sonra onları bir müddətədək faydalandırdıq.
فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ
Festeftihim e li rabbikel benâtu ve lehumul benûn(benûne).
Haydı, onlardan fətva (açıqlama) istə (onlardan soruş): “Qızlar Rəbbinin, oğlanlar isə onlarındırmı?”
أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ
Em halaknel melâikete inâsen ve hum şâhidûn(şâhidûne).
Yoxsa Biz mələkləri dişi olaraq yaratdıq və onlar (buna) şahidmi oldular?
أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ
E lâ innehum min ifkihim le yekûlûn(yekûlûne).
Həqiqətən də, onlar (o kimsələr) deyilmi ki, (onlar) mütləq yalanlarından dolayı deyərlər:
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
Veledallâhu ve innehum le kâzibûn(kâzibûne).
“Allah doğdu”. Şübhəsiz ki, onlar mütləq yalan söyləyənlərdir.
أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ
Astafel benâti alel benîn(benîne).
(Allah) qızları oğlanlardan üstünmü tutdu?
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
Mâ lekum, keyfe tahkumûn(tahkumûne).
Sizə nə olub? Necə olur ki, (belə) hökm verirsiniz?
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
E fe lâ tezekkerûn(tezekkerûne).
Hələ də təzəkkür etməyəcəksinizmi?
أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ
Em lekum sultânun mubîn(mubînun).
Yoxsa sizin açıq-aşkar bir sultanınızmı (dəliliniz, sübutunuzmu) var?
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
Fe’tû bi kitâbikum in kuntum sâdikîn(sâdikîne).
Əgər siz sadiqlərdənsinizsə, o təqdirdə kitabınızı gətirin.
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
Ve cealû beynehu ve beynel cinneti nesebâ(neseben), ve lekad alimetil cinnetu innehum le muhdarûn(muhdarûne).
Və Allahla cinlər arasında bir əsil-nəsəb (qohumluq əlaqəsi) qurdular (uydurdular). Və and olsun ki, cinlər (cəhənnəmdə) mütləq hazır duracaqlarını bilirdilər.
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
Subhânallâhi ammâ yasifûn(yasifûne).
Allah onların səciyyələndirmələrindən (zənlərindən) Sübhandır (pakdır),
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
İllâ ibâdallâhil muhlasîn(muhlasîne).
Allahın müxlis qullarından (onların səciyyələndirmələrindən) başqa.
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ
Fe innekum ve mâ ta’budûn(ta’budûne).
Bundan sonra, şübhəsiz ki, siz və sizin sitayiş etdikləriniz
مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ
Mâ entum aleyhi bi fâtinîn(fâtinîne).
heç kimi Onun (Allahın) əleyhində fitnəyə sala bilməzsiniz,
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ
İllâ men huve sâlil cahîm(cahîmi).
amma cəhənnəmə girəcək kimsələr istisnadır.
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ
Ve mâ minnâ illâ lehu makâmun ma’lûm(ma’lûmun).
Və bizdən (huzur namazını qılanlardan) (elə) bir kimsə yoxdur ki, onun bilinən (məlum) bir məqamı olmasın.
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ
Ve innâ le nahnus sâffûn(sâffûne).
Və şübhəsiz ki, biz mütləq (Allahın hüzurunda) səf-səf duranlarıq.
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ
Ve innâ le nahnul musebbihûn(musebbihûne).
Və şübhəsiz ki, biz mütləq (Allahı) təsbih edənlərik.
وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ
Ve in kânû le yekûlûn(yekûlûne).
Və onlar (kafirlər) mütləq sadəcə (belə) deyirdilər:
لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ
Lev enne indenâ zikren minel evvelîn(evvelîne).
“Kaş ki, bizim yanımızda (əlimizdə) əvvəlkilərə verilənlərdən bir zikr (bir kitab) olaydı.
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
Le kunnâ ibâdallâhil muhlasîn(muhlasîne).
(O zaman) biz mütləq Allahın müxlis qullarından olardıq”.
فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
Fe keferû bih(bihî), fe sevfe ya’lemûn(ya’lemûne).
Buna rəğmən onu (Zikri, yəni Qurani Kərimi) inkar etdilər. Fəqət yaxında biləcəklər.
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ
Ve lekad sebekat kelimetunâ li ibâdinel murselîn(murselîne).
Və and olsun ki, Biz göndərilən qullarımıza (bundan əvvəl) söz vermişdik ki,
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ
İnnehum le humul mensûrûn(mensûrûne).
şübhəsiz ki, onlara mütləq yardım ediləcək.
وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ
Ve inne cundenâ le humul gâlibûn(gâlibûne).
Və şübhəsiz ki, qalib gələcək olanlar mütləq Bizim ordularımızdır.
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ
Fe tevelle anhum hattâ hîn(hînin).
Artıq bir müddət onlardan üz çevir.
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
Ve ebsirhum fe sevfe yubsirûn(yubsirûne).
Və onları izlə! Tezliklə onlar da görəcəklər.
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
E fe bi azâbinâ yesta’cilûn(yesta’cilûne).
Hələ də əzabımızı tez-tələsikmi istəyirlər?
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ
Fe izâ nezele bisâhatihim fe sâe sabâhul munzerîn(munzerîne).
Onların məkanına (əzab) endiyi zaman - bax (o gün) özlərinə xəbərdarlıq edilənlərin sabahı (nə) pis oldu (olacaq).
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ
Ve tevelle anhum hattâ hîn(hînin).
Və onlardan bir müddət üz çevir.
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
Ve ebsir fe sevfe yubsirûn(yubsırûne).
Və bax (izlə)! Tezliklə onlar da görəcəklər.
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
Subhâne rabbike rabbil izzeti ammâ yasifûn(yasifûne).
Sənin izzət sahibi olan Rəbbin onların səciyyələndirmələrindən (zənlərindən) Sübhandır (pakdır).
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
Ve selâmun alel murselîn(murselîne).
Və göndərilən rəsullara salam olsun!
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Vel hamdu lillâhi rabbil âlemîn(âlemîne).
Və aləmlərin Rəbbi olan Allaha həmd olsun!