يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tukaddimû beyne yedeyillâhi ve resûlihî vettekûllâh(vettekûllâhe), innallâhe semîun alîm(alîmun).
Ey amənu olanlar (Allaha qayıtmağı diləyənlər)! Allahın və Onun rəsulunun önünə keçməyin. Və Allaha qarşı təqva (mənəvi zireh) sahibi olun. Şübhəsiz ki, Allah ən yaxşı eşidən, ən yaxşı biləndir.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ
Ya eyyuhâllezîne âmenû lâ terfeû asvâtekum fevka savtin nebiyyi ve lâ techerû lehu bil kavli ke cehri ba’dıkum li ba’dın en tahbeta a’mâlukum ve entum lâ teş’urûn(teş’urûne).
Ey amənu olanlar (Allaha qayıtmağı diləyənlər)! Səslərinizi peyğəmbərin səsindən yüksəyə qaldırmayın. Və ona sözü bir-birinizə bağıraraq söylədiyiniz kimi bağıraraq söyləməyin ki, özünüz də bilmədən əməlləriniz puç olar.
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَىٰ ۚ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ
İnnellezîne yeguddûne asvâtehum inde resûlillâhi ulâikel lezînemtehanallâhu kulûbehum lit takvâ lehum magfiretun ve ecrun azîm(azîmun).
Allahın rəsulunun yanında səslərini alçaldanlar - bax onlar təqva üçün Allahın qəlblərini imtahan etdiyi kimsələrdir. Onlar üçün məğfirət (günahlarının savaba çevrilməsi) və böyük əcr var.
إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ
İnnellezîne yunâdûneke min verâil hucurâti ekseruhum lâ ya’kılûn(ya’kılûne).
Şübhəsiz ki, sənə otaqların arxasından səslənənlərin çoxu ağıl etmir.
وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّىٰ تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
Ve lev ennehum saberû hattâ tahruce ileyhim le kâne hayren lehum, vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun).
Və əgər sən onların qarşısına çıxanadək səbr etsəydilər, mütləq onlar üçün daha xeyirli olardı. Və Allah Qafurdur, Rəhimdir.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû in câekum fâsikun bi nebein fe tebeyyenû en tusîbû kavmen bi cehâletin fe tusbihû alâ mâ fealtum nâdimîn(nâdimîne).
Ey amənu olanlar! Əgər bir fasiq sizə bir xəbər gətirərsə, o zaman (onu) araşdırın. Yoxsa cahilliklə bir qövmə pislik edər sonra (da) etdiyiniz şeyə peşman olarsınız.
وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ ۚ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ
Va’lemû enne fîkum resûlallâh(resûlallâhi), lev yutîukum fî kesîrin minel emri le anittum ve lâkinnallâhe habbebe ileykumul îmâne ve zeyyenehu fî kulûbikum, ve kerrehe ileykumul kufre vel fusûka vel isyân(isyâne), ulâike humur râşidûn(râşidûne).
Və aranızda Allahın rəsulu olduğunu bilin. Əgər işlərin çoxunda sizə itaət etsəydi, mütləq çətinliyə düşərdiniz. Lakin Allah sizə imanı sevdirdi və onu qəlblərinizdə süslədi. Küfrü, fısqı və üsyanı sizə çirkin göstərdi. Bax onlar - onlar irşad olanlardır.
فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً ۚ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
Fadlen minallâhi ve ni’meh(ni’meten), vallâhu alîmun hakîm(hakîmun).
(Bu), Allahdan bir fəzl (nur) və nemətdir. Və Allah Alimdir, Hakimdir.
وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا ۖ فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا ۖ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ
Ve in tâifetâni minel mû’mînînektetelû fe aslihû beyne humâ, fe in begat ihdâhumâ alel uhrâ fe kâtilûlletî tebgî hattâ tefîe ilâ emrillâh(emrillâhi), fe in fâet fe aslihû beynehumâ bil adli ve aksitû, innallâhe yuhıbbul muksitîn(muksitîne).
Və əgər möminlərdən iki qrup döyüşsələr, o zaman ikisinin arasını düzəldin. Lakin əgər ikisindən biri digərinə hücum edərsə, o təqdirdə hücum edən qrupla Allahın əmrinə dönənə qədər döyüşün. Bundan sonra əgər (o qrup Allahın əmrinə) dönərsə, beləcə ikisinin arasını ədalətlə düzəldin, (onlara) ədalətli davranın (digərinə zülm etməyin). Şübhəsiz ki, Allah ədalətli davrananları sevər.
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
İnnemel mû’minûne ihvetun fe aslihû beyne ehaveykum vettekûllâhe leallekum turhamûn(turhamûne).
Möminlər yalnız qardaşdırlar. Elə isə qardaşlarınızın arasını düzəldin. Və Allaha qarşı təqva sahibi olun ki, beləcə sizə rəhm oluna.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسَىٰ أَنْ يَكُونُوا خَيْرًا مِنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِنْ نِسَاءٍ عَسَىٰ أَنْ يَكُنَّ خَيْرًا مِنْهُنَّ ۖ وَلَا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ ۖ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ yeshar kavmun min kavmin asâ en yekûnû hayren minhum ve lâ nisâun min nisâin asâ en yekunne hayren minhunn(minhunne), ve lâ telmizû enfusekum ve lâ tenâbezû bil elkâb(elkâbi), bi’sel ismul fusûku ba’del îmân(îmâni), ve men lem yetub, fe ulâike humuz zâlimûn(zâlimûne).
Ey amənu olanlar! Bir qövm (başqa) bir qövmə lağ etməsin. Bəlkə onlar (lağ olunanlar) digərlərindən daha xeyirlidir. Və qadınlar da digər qadınlara (lağ etməsin), bəlkə (digərləri) özlərindən daha xeyirlidir. Və bir-birinizi eyibləməyin. Pis ləqəblərlə çağırmayın. İmandan sonra fasiq adlar necə də pisdir! Və kim tövbə etməzsə, bax o zaman onlar zalımdır.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ
Yâ eyyyuhellezîne âmenûctenibû kesîran minez zanni, inne ba’daz zanni ismun, ve lâ tecessesû ve lâ yagteb ba’dukum ba’dâ(ba’dan), e yuhıbbu ehadukum en ye’kule lahme ahîhi meyten fe kerihtumûh(kerihtumûhu), vettekullâh(vettekullâhe), innallâhe tevvâbun rahîm(rahîmun).
Ey amənu olanlar! Zəndən çox çəkinin. Şübhəsiz ki, bəzi zənlər günahdır. Və (insanların) xətaları ilə maraqlanmayın. Sizin bir qisiminiz digərlərinin dedi-qodusunu etməsin. Heç sizdən (hansısa) biriniz ölmüş qardaşının ətini yeməkdən xoşlanarmı? Əlbəttə, ondan iyrənərsiniz. Və Allaha qarşı təqva (mənəvi zireh) sahibi olun. Şübhəsiz ki, Allah tövbələri qəbul edən və Rəhimdir.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
Yâ eyyuhen nâsu innâ halaknâkum min zekerin ve unsâ ve cealnâkum şuûben ve kabâile li teârefû, inne ekremekum indallâhi etkâkum, innallâhe alîmun habîr(habîrun).
Ey insanlar! Şübhəsiz ki, Biz sizi bir kişi və bir qadından yaratdıq. Və bir-birinizi (soyunuzu, atalarınızı) tanıyasınız deyə sizi millətlərə və qəbilələrə ayırdıq. Şübhəsiz ki, Allah qatında ən kərim olanınız (ən çox ikram ediləniniz, ən şərəfli olanınız irq ya da soy baxımından deyil) ən çox təqva sahibi olanınızdır. Şübhəsiz ki, Allah ən yaxşı bilən və xəbərdar olandır.
قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ وَإِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُمْ مِنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
Kâletil a’râbu âmennâ, kul lem tu’minû ve lâkin kûlû eslemnâ ve lemmâ yedhulil îmânu fî kulûbikum, ve in tutîullâhe ve resûlehu lâ yelitkum min a’mâlikum şey’â(şey’en), innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).
Ərəblər dedilər: “Biz amənu olduq”. (Onlara) de ki: “Siz amənu olmadınız (Allaha qayıtmağı diləmədiniz). Fəqət: “Təslim olduq!” -deyin. Qəlblərinizin (içinə) iman girmədi. Və əgər Allaha və Onun rəsuluna itaət etsəniz (Allaha qayıtmağı diləsəniz), (Allah) əməllərinizdən heç bir şey əskiltməz. Şübhəsiz ki, Allah, Qafurdur, Rəhimdir”.
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
İnnemel mû’minûnellezîne âmenû billâhi ve resûlihî summe lem yertâbû ve câhedû bi emvâlihim ve enfusihim fî sebîlillâh(sebîlillâhi), ulâike humus sâdikûn(sâdikûne).
Möminlər ancaq onlardır ki, Allaha və Onun rəsuluna iman etdilər. Sonra da şübhəyə düşmədilər. Və malları və canları ilə Allah yolunda cihad edənlərə gəlincə, bax onlar - onlar sadiqlərdir.
قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
Kul etualli mûnallâhe bi dînikum vallâhu ya’lemu mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ard(ardı), vallâhu bi kulli şey’in alîm(alîmun).
De ki: “Dininizi Allahamı öyrədirsiniz? Və Allah göylərdə və yerdə olanı bilir. Və Allah hər şeyi ən yaxşı biləndir”.
يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا ۖ قُلْ لَا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُمْ ۖ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
Yemunnûne aleyke en eslemû kul lâ temunnû aleyye islâmekum, belillâhu yemunnu aleykum en hedâkum lil îmâni in kuntum sâdikîn(sâdikîne).
İslamı qəbul etdiklərinə görə sənə minnət qoymaq (onlara minnətdar olmağını) istəyirlər. De ki: “Müsəlman olduğunuza görə mənə minnət qoymayın!” Xeyr, əgər siz sadiqlərsinizsə, (bilin ki), sizi imana müvəffəq etdiyi üçün əksinə siz Allaha minnətdar olmalısınız.
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
İnnallâhe ya’lemu gaybes semâvâti vel ard(ardı), vallâhu basîrun bimâ ta’melûn(ta’melûne).
Şübhəsiz ki, Allah göylərin və yerin qeybini bilir. Və Allah etdiklərinizi görəndir.
