وَالطُّورِ
Vet tûri.
Tur dağına and olsun!
Surə 52
52/TUR
Görünüş
وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ
Ve kitâbin mestûrin.
Və sətir-sətir yazılmış kitaba and olsun ki,
فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ
Fî rakkın menşûrin.
içindəki yazılar səhifələrə yayılmışdır.
وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ
Vel beytil ma’mûri.
Beytülməmura (Məmur Evə) and olsun!
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ
Ves sakfil merfûi.
Yüksəldilmiş tavana (yer üzünün tavanına) and olsun!
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ
Vel bahril mescûri.
Dolu dənizə and olsun!
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ
İnne azâbe rabbike le vâkı’un.
Şübhəsiz ki, Rəbbinin əzabı mütləq baş tutacaq.
مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ
Mâ lehu min dâfiin.
Onu (əzabı) heç kim dəf edə bilməz.
يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا
Yevme temûrus semâu mevren.
O gün göy üzü şiddətlə sarsılıb titrəyəcək
وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا
Ve tesîrul cibâlu seyrâ(seyren).
və dağlar hərəkətə gələcək.
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ
Fe veylun yevme izin lil mukezzibîne.
Artıq (o) izin günü təkzib edənlərin (yalanlayanların) vay halına!
الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ
Ellezîne hum fî havdın yel’abûn(yel’abûne).
O kimsələr ki, faydasız şeylərə dalıb oynayırlar
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا
Yevme yude’ûne ilâ nâri cehenneme de’â(de’an).
o gün sürüklənərək cəhənnəm atəşinə atılarlar.
هَٰذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ
Hâzihin nârulletî kuntum bihâ tukezzibûn(tukezzibûne).
Bax bu, təkzib etdiyiniz (yalanladığınız) atəşdir.
أَفَسِحْرٌ هَٰذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ
E fe sihrun hâzâ em entum lâ tubsirûn(tubsirûne).
Görəsən bu sehrdirmi? Yoxsa sizmi görmürsünüz?
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
Islevhâ fasbirû ev lâ tasbirû sevâun aleykum, innemâ tuczevne mâ kuntum ta’melûn(ta’melûne).
Ona (atəşə) söykənin. Artıq səbr etsəniz də, səbr etməsəniz də sizin üçün birdir. Sadəcə etdiklərinizin müqabilində cəzalandırılarsınız.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ
İnnel muttekîne fî cennâtin ve naîmin.
Şübhəsiz ki, təqva (mənəvi zireh) sahibləri cənnətlərdə və nemətlər içindədirlər.
فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ
Fâkihîne bi mâ âtâhum rabbuhum, ve vekâhum rabbuhum azâbel cahîm(cahîmi).
Rəblərinin onlara verdiyi şeylərə görə xoşbəxtdirlər və Rəbləri onları alovlu atəşin (cəhənnəmin) əzabından qorudu.
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
Kulû veşrebû henîen bi mâ kuntum ta’melûne.
Etdiklərinizdən dolayı nuşcanlıqla yeyin və için.
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ ۖ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ
Muttekiîne alâ sururin masfûfeh(masfûfetin), ve zevvecnâhum bi hûrin înin.
(Təqva sahibləri) sırayla düzülmüş taxtlara söykənərlər və onları gözəl gözlü hurilər ilə evləndirdik.
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ ۚ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ
Vellezîne âmenû vettebeathum zurriyyetuhum bi îmânin elhaknâ bihim zurriyyetehum ve mâ eletnâhum min amelihim min şey’in, kullumriin bi mâ kesebe rehînun.
Və (həyatda ikən, ölmədən öncə Allaha qayıtmağı diləyib) amənu olan, nəsilləri də özlərinə imanla tabe olanların nəsillərini də özlərinə ilhaq etdik (onlara qatdıq). Və onların əməllərindən heç bir şey əskiltmədik. Hər kəs qazandığı (dərəcələr) səbəbilə bir girovdur.
وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ
Ve emdednâhum bi fâkihetin ve lahmin mimmâ yeştehûn(yeştehûne).
Və onlara arzu etdikləri meyvə və ətlərdən verdik.
يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ
Yetenâzeûne fîhâ ke’sen lâ lagvun fîhâ ve lâ te’sîmun.
Orada qədəh qaldırarlar, orada (içdikləri şərab ilə) nə boş söz danışar, nə də günaha girərlər.
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ
Ve yetûfu aleyhim gılmânun lehum ke ennehum lû’luun meknûnun.
Və onların ətrafında özləri üçün xidmət edən cavan oğlanlar (qılmanlar) dolaşar. Onlar sanki sədəfində saxlanmış incidirlər.
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ
Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn(yetesâelûne).
Və qarşılıqlı bir-birilərindən soruşarlar.
قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ
Kâlû innâ kunnâ kablu fî ehlinâ muşfikîn(muşfikîne).
(Onlar) dedilər: “Həqiqətən, biz bundan əvvəl ailəmizlə birlikdə ikən qorxurduq.
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ
Fe mennallâhu aleynâ ve vekânâ azâbes semûm(semûmi).
İndi Allah bizə nemət verdi və bizi (cəhənnəmin) qızğın atəşinin əzabından qorudu.
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ
İnnâ kunnâ min kablu ned’ûh(ned’ûhu), innehu huvel berrur rahîm(rahîmu).
Şübhəsiz ki, biz bundan əvvəl də Ona (Allaha) dua edirdik. Şübhəsiz ki, O, Bərdir (çox comərd, çox lütfkardır), Rəhimdir (Rəhim əsması ilə təcəlli edəndir)”.
فَذَكِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ
Fe zekkir fe mâ ente bi ni’meti rabbike bi kâhinin ve lâ mecnûn(mecnûnin).
O halda zikr et (öyüd ver), çünki sən Rəbbinin neməti sayəsində nə kahinsən, nə də məcnun.
أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ
Em yekûlûne şâirun neterabbesu bihî reybel menûni.
Yoxsa: “O, bir şairdir, ona qəflətən bir müsibət üz verməsini gözləyirik”, -deyirlər?
قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ
Kul terabbesû fe innî meakum minel muterabbisîn(muterabbisîne).
De: “Gözləyin, mən də sizinlə bərabər gözləyənlərdənəm”.
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُمْ بِهَٰذَا ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ
Em te’muruhum ahlâmuhum bi hâzâ em hum kavmun tâgûn(tâgûne).
Yoxsa onların ağılları bunumu əmr edir? Yoxsa onlar azğın bir qövmdürlər?
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ ۚ بَلْ لَا يُؤْمِنُونَ
Em yekûlûne tekavveleh(tekavvelehu), bel lâ yû’minûn(yû’minûne).
Yaxud: “Onu özü uydurub dedi”, -deyirlərmi? Xeyr, onlar iman etməzlər.
فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ
Fel ye’tû bi hadîsin mislihî in kânû sâdikîn(sâdikîne).
Elə isə əgər (sözlərinə) sadiqdirlərsə, onun (Quran ayəsi) kimi bir söz gətirsinlər.
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ
Em hulikû min gayri şey'in em humul hâlikûn(hâlikûne).
Yoxsa onlar bir şey (bir yaradanları) olmadanmı yaradıldılar? Və ya yaradanlar onlardırmı?
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۚ بَلْ لَا يُوقِنُونَ
Em halakûs semâvâti vel ard(arda), bel lâ yûkınûn(yûkınûne).
Yoxsa göyləri və ərzi onlarmı yaratdı? Xeyr, onlar Allaha yəqin hasil edə (qəti iman edə) bilməzlər.
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ
Em indehum hazâinu rabbike em humul musaytırûn(musaytırûne).
Yoxsa Rəbbinin xəzinələri onlarınmı yanındadır? Və ya (o xəzinələrin) sahibləri onlardır?
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ
Em lehum sullemun yestemiûne fîh(fîhî), fel ye’ti mustemiuhum bi sultânin mubîn(mubînin).
Yoxsa onların orada (danışılanları) dinlədikləri nərdivanlarımı var? Elə isə onları dinləyənlər açıq dəlil gətirsinlər.
أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَكُمُ الْبَنُونَ
Em le hul benâtu ve le kumul benûn(benûne).
Yoxsa qızlar Onun, oğlanlar isə sizindir?
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ
Em tes’eluhum ecren fe hum min magremin muskalûn(muskalûne).
Yoxsa onlardan bir məbləğmi istəyirsən, buna görə onlar ağır bir borc altındadırlar?
أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ
Em indehumul gaybu fe hum yektubûn(yektubûne).
Yaxud qeyb onların yanındadır və beləcə onlarmı yazırlar?
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا ۖ فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ
Em yurîdûne keydâ(keyden), fellezîne keferû humul mekîdûn(mekîdûne).
Yoxsa bir tələmi qurmaq istəyirlər? Lakin tələyə o kafirlər özləri düşəcək.
أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ اللَّهِ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ
Em lehum ilâhun gayrullâh(gayrullâhi), subhânallâhi ammâ yuşrikûn(yuşrikûne).
Yoxsa onların Allahdan başqa ilahlarımı var? Allah onların şərik qoşduqları şeylərdən pakdır.
وَإِنْ يَرَوْا كِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا يَقُولُوا سَحَابٌ مَرْكُومٌ
Ve in yerev kisfen mines semâi sâkıtan yekûlû sehâbun merkûm(merkûmun).
Və əgər göydən bir parça düşdüyünü görsələr: “Üst-üstə yığılmış buludlardır”, -deyərlər.
فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ
Fe zerhum hattâ yulâkû yevmehumullezî fîhî yus’akûne.
Artıq onları həlak olacaqları günə qovuşana qədər tərk et!
يَوْمَ لَا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ
Yevme lâ yugnî anhum keyduhum şey’en ve lâ hum yunsarûn(yunsarûne).
O gün onlara tələləri heç bir fayda verməz və onlara kömək edilməz.
وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Ve inne lillezîne zalemû azâben dûne zâlike ve lâkinne ekserehum lâ ya’lemûn(ya’lemûne).
Və şübhəsiz ki, zülm edənlər üçün bundan başqa bir əzab daha var və lakin onların çoxu bilməz.
وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ
Vasbir li hukmi rabbike fe inneke bi a’yuninâ, ve sebbih bi hamdi rabbike hîne tekûmu.
Və Rəbbinin hökmünə səbr et. Çünki, şübhəsiz ki, sən gözümüzün önündəsən. Və qalxdığın zaman Rəbbini həmd ilə təsbeh et!
وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ
Ve minel leyli fe sebbihhu ve idbâren nucûmi.
Və gecənin bir qismində artıq Onu (Allahı) təsbih et və ulduzlar batandan sonra da…