الْحَاقَّةُ
El hâkkah(hâkkatu).
Həqiqət.
Surə 69
69/HAQQA
Görünüş
مَا الْحَاقَّةُ
Mel hâkkah(hâkkatu).
Həqiqət olan nədir?
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ
Ve mâ edrâke mel hâkkah(hâkkatu).
Və həqiqət olanın nə olduğunu sənə bildirən nədir?
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ
Kezzebet semûdu ve âdun bil kâriah(kâriati).
Qarianı (qorxunc hadisəni) Səmud və Ad (qövmü) yalanladılar.
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ
Fe emmâ semûdu fe uhlikû bit tâgıyeh(tâgıyeti).
Fəqət bu səbəblə Səmud (qövmü) çox şiddətli bir əzabla həlak edildi.
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ
Ve emmâ âdun fe uhlikû bi rîhın sarsarin âtiyeh(âtîyetin).
Və Ad (qövmü) də bu səbəblə son dərəcə şiddətli, dondurucu bir fırtına ilə həlak edildi.
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ
Sehharehâ aleyhim seb’a leyâlin ve semâniyete eyyâmin husûmen fe terel kavme fîhâ sar’â ke ennehum a’câzu nahlin hâviyeh(hâviyetin).
(Allah) onu (fırtınanı) fasiləsiz 7 gecə, 8 gün onların üzərinə müsəllət etdi (əsdirdi). Bundan sonra o qövmü orada içi boş xurma ağacı kötükləri kimi yerlərə sərilmiş görərsən.
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ
Fe hel terâ lehum min bâkıyeh(bâkıyetin).
Artıq onlara aid geridə qalan bir şey görürsənmi?
وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ
Ve câe fir’avnu ve men kablehu vel mu’tefikâtu bil hâtıeh(hâtıeti).
Və firon və ondan əvvəlkilər və şəhərləri alt-üst olan kimsələr o böyük xəta (günah) ilə gəldilər (qiyaməti, haqq-hesab verməyi, cəza görməyi inkar etmişdilər).
فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً
Fe asav resûle rabbihim fe ehazehum ahzeten râbiyeh(râbiyeten).
Beləcə Rəblərinin rəsuluna üsyan etdilər. Bundan sonra onları şiddətli bir yaxalama ilə yaxaladı.
إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ
İnnâ lemmâ tagal mâu hamelnâkum fîl câriyeh(câriyeti).
Şübhəsiz ki, (tufanda) su daşdığı zaman sizi (üzüb gedən) gəmidə Biz daşıdıq,
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ
Li nec’alehâ lekum tezkireten ve teıyehâ uzunun vâıyeh(vâıyetun).
onu sizin üçün bir ibrət edək və eşidən qulaqlar onu yadda saxlasın deyə.
فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ
Fe izâ nufiha fîs sûri nefhatun vâhıdeh(vâhıdetun).
Artıq sura tək bir üfləmə ilə üfürüldüyü zaman
وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً
Ve humiletil ardu vel cibâlu fe dukketâ dekketen vâhıdeh(vâhıdeten).
və yer üzü (ərz) və dağlar yerlərindən qaldırılıb tək bir çarpılma ilə parçalandığı zaman -
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ
Fe yevme izin vekaatil vâkıah(vâkıatu).
bax izin günü o vaqiə (böyük hadisə) baş vermişdir
وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
Ven şakkatis semâu fe hiye yevme izin vâhiyeh(vâhiyetun).
və səma yarılmışdır. Artıq izin günü onun tarazlığı pozulmuşdur.
وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ
Vel meleku alâ ercâihâ, ve yahmilu arşe rabbike fevkahum yevme izin semâniyeh(semâniyetun).
Və o mələk (İsrafil (Ə.S)) onun (göyün) ətrafındadır. Və izin günü Rəbbinin ərşini üstlərində daşıyanların sayı səkkizdir.
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ
Yevme izin tu’radûne lâ tahfâ minkum hâfiyeh(hâfiyetun).
İzin günü (Rəbbinizə) təqdim olunacaqsınız. (Sizə aid heç bir şey) sizdən sirr olaraq gizli qalmaz.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ
Fe emmâ men ûtiye kitâbehu bi yemînihî fe yekûlu hâumukreû kitâbiyeh.
O vaxt kitabı (həyat filmi) sağ tərəfindən verilən kimsə isə deyər: “Alın, kitabımı oxuyun.
إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ
İnnî zanentu enniy mülâkın hısâbiyeh.
Şübhəsiz ki, mən hesabımla qarşılaşacağımı bilirdim”.
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ
Fe huve fî îşetin râdıyeh(râdıyetin).
Artıq o, razı olduğu bir yaşayış içindədir.
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ
Fî cennetin âliyeh(âliyetin).
Onlar yüksək bir cənnətdədirlər.
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ
Kutûfuhâ dâniyeh(dâniyetun).
Onun yetkinləşmiş meyvələri yaxınlaşmış (aşağı sallanmış) vəziyyətdədir.
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ
Kulû veşrebû henîen bimâ esleftum fîl eyyâmil hâliyeh(hâliyeti).
Keçmiş günlərdə (dünya hayatında) etdiklərinizə görə (mükafat olaraq) nuş ilə yeyin və için!
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ
Ve emmâ men ûtiye kitâbehu bi şimâlihî fe yekûlu yâ leytenî lem ûte kitâbiyeh.
Və kitabı (həyat filmi) sol tərəfindən verilən kimsə isə o zaman deyər: “Kaş ki, mənə kitabım verilməyəydi
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ
Ve lem edri mâ hısâbiyeh.
və hesabımın nə olduğunu bilməyəydim.
يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ
Yâ leytehâ kânetil kâdiyeh(kâdiyete).
Kaş ki, (ölüncə) o (hayatım) bitmiş olaydı.
مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ
Mâ agnâ annî mâliyeh.
Malım mənə bir fayda vermədi.
هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ
Heleke annî sultâniyeh.
Mənim səltənətim (malım, gücüm) məhv oldu”.
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
Huzûhu fe gullûh(gullûhu).
Onu tutun sonra da onu bağlayın (qandallayın)!
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ
Summel cahîme sallûh(sallûhu).
Sonra onu alovlu atəşə (cəhənnəmə) atın!
ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ
Summe fî silsiletin zer’uhâ seb’ûne zirâan feslukûh(feslukûhu).
Sonra onu uzunluğu yetmiş arşın (zira) olan bir zəncirlə bağlı halda (cəhənnəmə) sövq edin.
إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ
İnnehu kâne lâ yu’minu billâhil azîm(azîmi).
Şübhəsiz ki, o, Əzim olan Allaha inanmırdı (iman etmirdi)
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
Ve lâ yahuddu alâ taâmil miskîn(miskîni).
və yoxsullara yemək verməyə təşviq etmirdi.
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ
Fe leyse lehul yevme hâhunâ hamîm(hamîmun).
Artıq o gün onun burada yaxın bir dostu yoxdur.
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ
Ve lâ taâmun illâ min gıslîn(gıslînin).
Və (onun üçün) qanlı irindən başqa bir yemək yoxdur.
لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ
Lâ ye’kuluhu illel hâtiûn(hâtiûne).
Onu günahkarlardan başqası yeməz.
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ
Fe lâ uksımu bima tubsırûn(tubsırûne).
Artıq xeyr, gördüyünüz şeylərə and içirəm.
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ
Ve mâ lâ tubsırûn(tubsırûne).
Və görmədiyiniz şeylərə də (and içərəm).
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
İnnehu le kavlu resûlun kerîmin.
Şübhəsiz ki, o (Quran), həqiqətən, kərim rəsulun sözüdür.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ
Ve mâ huve bi kavli şâirin, kalîlin mâ tu’minûn(tu’minûne).
O, bir şair sözü deyil. Nə qədər az iman edirsiniz!
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ
Ve lâ bi kavli kâhin(kâhinin), kalîlen mâ tezekkerûn(tezekkerûne).
Və bir kahinin sözü də deyil. Nə qədər az təzəkkür edirsiniz!
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Tenzîlun min rabbil âlemîn(âlemîne).
Aləmlərin Rəbbi tərəfindən endirilmişdir.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ
Ve lev tekavvele aleynâ ba’dal ekâvîl(ekâvîli).
Və əgər bəzi sözləri Bizə qarşı uydurmuş olsaydı,
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ
Le ehaznâ minhu bil yemîn(yemîni).
əlbəttə, onu sağ tərəfindən yaxalayardıq.
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ
Summe le kata’nâ minhul vetîn(vetîne).
Sonra mutləq onun şah damarını kəsərdik.
فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ
Fe mâ minkum min ehadin anhu hâcizîn(hâcizîne).
Üstəlik heç biriniz buna mane ola bilməzsiniz.
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ
Ve innehu le tezkiretun lil muttekîn(muttekîne).
Və şübhəsiz ki, o (Quran), həqiqətən, müttəqilər (təqva sahibləri) üçün bir öyüd-nəsihətdir.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ
Ve innâ le na’lemu enne minkum mukezzibîn(mukezzibîne).
Və şübhəsiz ki, Biz sizdən (içinizdə) təkzib edənlərin (yalanlayanların) olduğunu, əlbəttə, bilirik.
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ
Ve innehu le hasretun alel kâfirîn(kâfirîne).
Və şübhəsiz ki, o (Quran), kafirlər üçün əlbəttə, həsrətdir.
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ
Ve innehu le hakk'ul yakîn(yakîni).
Və şübhəsiz ki, o (Quran), həqiqətən, Haqqul-yəqindir (qəti olaraq Haqqı bilməkdir).
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ
Fe sebbıh bismi rabbikel azîm(azîmi).
O halda Rəbbini Əzim ismiylə təsbih et.