قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا
Kul ûhıye ileyye ennehustemea neferun minel cinni fe kâlû innâ semi’nâ kur’ânen acebâ(aceben).
De ki: “Mənə vəhy edildi ki, cinlerden bir topluluq (Quranı) dinləmiş sonra da demişlər: “Biz, həqiqətən, çox möhtəşəm bir Quran eşitdik,
يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ ۖ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا
Yehdî iler ruşdi fe âmennâ bih(bihî), ve len nuşrike bi rabbinâ ehadâ(ehaden).
(hansı ki), irşada (bütün təslimlərə) çatdırır. Artıq Ona iman etdik və artıq heç kimi Rəbbimizə əsla şərik qoşmarıq.
وَأَنَّهُ تَعَالَىٰ جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلَا وَلَدًا
Ve ennehu teâlâ ceddu rabbinâ mettehaze sâhıbeten ve lâ veledâ(veleden).
Və bizim Rəbbimizin şanı çox ucadır. Onun bir sahibə (həyat yoldaşı) və oğul götürmədiyinə (iman etdik).
وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا
Ve ennehu kâne yekûlu sefîhunâ alâllâhi şetatâ(şetatan).
Və o bizim səfeh (axmaq) olanımızın (iblisin) Allaha qarşı əsassız (uydurma şeylər) söylədiyinə (inanırıq).
وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا
Ve ennâ zanennâ en len tekûlel insu vel cinnu alâllâhi kezibâ(keziben).
Və həqiqətən, biz insanların və cinlərin Allaha qarşı əsla yalan söyləmədiyini zənn etdik.
وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا
Ve ennehu kâne ricâlun minel insi yeûzûne bi ricâlin minel cinni fe zâdûhum rehekâ(rehekan).
Və insanlardan bəzi kişilər cinlərdən bəzi kişilərə sığınırdılar. Beləcə onların (cinlərin) azğınlıqlarını artırdılar.
وَأَنَّهُمْ ظَنُّوا كَمَا ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَدًا
Ve ennehum zannû kemâ zanentum en len yeb’asallâhu ehadâ(ehaden).
Və onlar da sizin zənn etdiyiniz kimi Allahın heç kimi yenidən diriltməyəcəyini zənn etdilər.
وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاءَ فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا
Ve ennâ le mesnes semâe fe vecednâhâ muliet haresen şedîden ve şuhubâ(şuhuben).
Və həqiqətən, biz səmaya, əlbəttə, toxunduq. O zaman onun çox güclü gözətçilər və şihablarla (yandırıcı şölələrlə) dolu olduğunu gördük.
وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِ ۖ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهَابًا رَصَدًا
Ve ennâ kunnâ nak’udu minhâ mekâıde lis sem’i fe men yestemiıl âne yecid lehu şihâben rasadâ(rasaden).
Və həqiqətən, biz (mələklərin sözlərini) dinləmək üçün orada oturma yerlərinə otururduq. Fəqət indi kim dinləmək istəsə, onu gözləyən (izləyən) bir şihabla (atəş şöləsiylə) qarşılaşar.
وَأَنَّا لَا نَدْرِي أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا
Ve ennâ lâ nedrî eşerrun urîde bi men fîl ardı em erâde bi him rabbuhum reşedâ(reşeden).
Və həqiqətən, biz bilmirik yer üzündə olan kimsələr üçün bir şərmi arzu edildi, yoxsa Rəbləri onların irşad (bütünlüklə təslim) olmalarınımı istədi?
وَأَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَٰلِكَ ۖ كُنَّا طَرَائِقَ قِدَدًا
Ve ennâ minnes sâlihûne ve minnâ dûne zâlik(zâlike), kunnâ tarâika kıdedâ(kıdeden).
Və həqiqətən, bizim bir qismimiz salehlərdir və bir qismimiz bunun xaricindədir. Biz ayrı-ayrı yollarda (olan topluluqlar) olduq.
وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَلَنْ نُعْجِزَهُ هَرَبًا
Ve ennâ zanennâ en len nu’cizallâhe fîl ardı ve len nu’cizehu herebâ(hereben).
Və həqiqətən, biz yer üzündə Allahı əsla aciz buraxa bilməyəcəyimizi anladıq və (Ondan) qaçaraq da Onu əsla aciz buraxa bilmərik.
وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدَىٰ آمَنَّا بِهِ ۖ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا
Ve ennâ lemmâ semi’nel hudâ âmennâ bih(bihî), fe men yu’min bi rabbihî fe lâ yehâfu bahsen ve lâ rehekâ(rehekan).
Və həqiqətən, biz hidayəti eşitdiyimiz zaman Ona iman etdik. Artıq kim Rəbbinə iman edərsə, bundan sonra haqqının verilməməsindən və zülmə uğramaqdan qorxmaz.
وَأَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا الْقَاسِطُونَ ۖ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولَٰئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا
Ve ennâ minnel muslimûne ve minnel kâsitûn(kâsitûne), fe men esleme fe ulâike teharrev reşedâ(reşeden).
Və həqiqətən, bizdən (Allaha) təslim olanlar da var və bizdən qasitun olanlar (qəlbləri qatılaşanlar) da var. Artıq kim (Allaha) təslim olmuşsa (ruhunu təslim etmişsə), bax onlar irşad olmağı (nəfsin və iradənin təslimini) axtaranlardır (diləyənlərdir)”.
وَأَمَّا الْقَاسِطُونَ فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَبًا
Ve emmel kâsitûne fe kânû li cehenneme hatabâ(hataban).
Və lakin qasitun olanlar (qəlbləri zikirsizlikdən qatılaşanlar) - bax onlar cəhənnəmə odun oldular.
وَأَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُمْ مَاءً غَدَقًا
Ve en levistekâmû alât tarîkati le eskaynâhum mâen gadekâ(gadekan).
Və əgər onlar (Allaha götürən) yola (təriqətə) yönəlsəydilər, onları mutləq bol su (rəhmət) ilə sulayardıq (bol-bol rəhmət çatdırardıq) ki,
لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَمَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا
Li neftinehum fîh(fîhi), ve men yu’rıd an zikri rabbihî yeslukhu azâben saadâ(saaden).
onları bu barədə imtahan edək. Və kim Rəbbinin zikrindən üz çevirərsə, onu çox şiddətli əzaba düçar edər.
وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا
Ve ennel mesâcide lillâhi fe lâ ted’û maallâhi ehadâ(ehaden).
Və şübhəsiz ki, məscidlər Allah üçündür. Artıq Allah ilə birlikdə başqa birinə dua etməyin.
وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا
Ve ennehu lemmâ kâme abdullâhi yedûhu kâdû yekûnûne aleyhi libedâ(libeden).
Və şübhəsiz ki, o - Allahın qulu (Hz. Məhəmməd (S.A.V)) Ona (Allaha) dua etməyə (Quran oxumağa) qalxdığı zaman (müşriklər) az qala bir-birilərinin üstünə çıxaraq onun ətrafında toplanırdılar.
قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا
Kul innemâ ed’û rabbî ve lâ uşriku bihî ehadâ(ehaden).
De ki: “Mən sadəcə Rəbbimə dua edər və heç kimsəni Ona ortaq qoşmaram”.
قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا
Kul innî lâ emliku lekum darren ve lâ reşedâ(reşeden).
De ki: “Şübhəsiz ki, mən sizə nə bir zərər vermək, nə də sizi irşad (təslim) etmək gücünə malik (sahib) deyiləm”.
قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا
Kul innî len yucîrenî minallâhi ehadun ve len ecide min dûnihî multehadâ(multehaden).
De ki: “Şübhəsiz, heç kim məni Allahdan (gələcək) bir şeydən əsla qoruya bilməz. Və mən Ondan (Allahdan) başqa sığınacaq bir yer əsla tapa bilmərəm.
إِلَّا بَلَاغًا مِنَ اللَّهِ وَرِسَالَاتِهِ ۚ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا
İllâ belâgan minallâhi risâlâtihî, ve men ya’sıllâhe ve resûlehu fe inne lehu nâra cehenneme hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden).
(Bu Quran) sadəcə Allah tərəfindən bir təbliğ və Onun risalətidir. Və kim Allaha və Onun rəsuluna asi olarsa, bundan sonra, şübhəsiz ki, onun üçün içində əbədi qalacağı cəhənnəm atəşi var”.
حَتَّىٰ إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرًا وَأَقَلُّ عَدَدًا
Hattâ izâ reev mâ yûadûne fe se ya’lemûne men ad’afu nâsıren ve ekallu adedâ(adeden).
Nəhayət onlara vəd olunan şeyi gördükləri zaman artıq kimin yardımçısının daha zəif və sayca daha az olduğunu tezliklə biləcəklər.
قُلْ إِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ مَا تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَدًا
Kul in edrî e karîbun mâ tûadûne em yec’alu lehu rabbî emedâ(emedan).
De ki: “Əgər bilsəydim, (sizə bildirərdim) sizə vəd olunan şey yaxındır, yoxsa Rəbbim onun üçün uzun bir müddətmi təyin edəcək”.
عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِ أَحَدًا
Âlimul gaybi fe lâ yuzhiru alâ gaybihî ehadâ(ehaden).
O (Allah), qeybi biləndir. Fəqət O, qeybini heç kimsəyə izhar etməz (açıqlamaz),
إِلَّا مَنِ ارْتَضَىٰ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا
İllâ menirtedâ min resûlin fe innehu yesluku min beyni yedeyhi ve min halfihî rasadâ(rasaden).
ancaq rəsullardan razı olduqları (təsərrüf rızasına çatanlar) istisnadır! O təqdirdə, şübhəsiz ki, O (Allah), onların önündən və arxasından qoruyucular (mələklər) sövq edər ki,
لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَىٰ كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا
Li ya’leme en kad eblegû rısâlâti rabbihim ve ehâta bimâ ledeyhim ve ahsâ kulle şey’in adedâ(adeden).
(rəsulların) Rəblərinin risalətlərini təbliğ etdiklərini bilsinlər. Və (Allah) onların yanlarında olanları (elmi ilə) əhatə etmişdir. Və hər şeyi bir-bir sayıb təsbit etmişdir.
