إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ
İzâs semâunfetarat.
Səma çatlayıb yarıldığı zaman
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ
Ve izâl kevâkibunteserat.
və ulduzlar səpələndiyi zaman
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ
Ve izâl bihâru fuccirat.
və dənizlər qabarıb (bir-birinə) qarışdığı zaman
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ
Ve izâl kubûru bu’sirat.
və qəbirlər çevrildiyi (altı üstünə çevrilib ölülər oradan çıxarıldığı) zaman
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ
Alimet nefsun mâ kaddemet ve ahharat.
artıq (hər) nəfs nə təqdim etdiyini (işlədiyini) və nəyi təxirə saldığını (işləmədiyini) bilmişdir.
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ
Yâ eyyuhâl insânu mâ garrake bi rabbikel kerîm(kerîmi).
Ey insan! Səni Kərim olan Rəbbinə qarşı aldadan (məğrur edən) nədir?
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ
Ellezî halakake fe sevvâke fe adeleke.
O (Rəbbin) ki, səni yaratdı sonra səni dizayn etdi sonra da bir qayda üzrə müvazinətli, sağlam etdi.
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ
Fî eyyi sûratin mâ şâe rakkebeke.
Səni istədiyi surətdə (şəkildə) tərtib etdi (fərqli genetik şifrələri birləşdirib hər insana fərqli surətlər verdi).
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ
Kellâ bel tukezzibûne bid dîn(dîni).
Xeyr, əksinə, siz dini yalanlayırsınız.
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ
Ve inne aleykum le hâfızîn(hâfızîne).
Və şübhəsiz ki, sizin üzərinizdə mütləq hifz edən qoruyucu mələklər var -
كِرَامًا كَاتِبِينَ
Kirâmen kâtibîn(kâtibîne).
şərəfli katiblər.
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ
Ya’lemûne mâ tef’alûn(tef’alûne).
Etdiyiniz şeyləri bilirlər.
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
İnnel ebrâre lefî naîm(naîmin).
Şübhəsiz ki, əbrar olanlar (cənnətliklər), əlbəttə, nemətlər içindədir.
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ
Ve innel fuccâre le fî cahîm(cahîmin).
Və şübhəsiz ki, facirlər (cəhənnəmliklər) mütləq alovlu atəş içindədir.
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ
Yaslevnehâ yevmed dîn(dîni).
Din günü ona (alovlu atəşə) söykənərlər (atılarlar).
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ
Ve mâ hum anhâ bi gâibîn(gâibîne).
Və onlar ondan (alovlu atəşdən, cəhənnəmdən) qeyb olan (çıxan) deyillər.
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ
Ve mâ edrâke mâ yevmud dîn(dîni).
Və din gününün nə olduğunu sənə bildirən nədir?
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ
Summe mâ edrâke mâ yevmud dîn(dîni).
Sonra (bəli), din gününün nə olduğunu sənə bildirən nədir?
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
Yevme lâ temliku nefsun li nefsin şey’â(şey’en), vel emru yevme izin lillâh(lillâhi).
O gün (heç) bir nəfsin digər bir nəfsə bir şey (fayda və ya zərər verməyə) gücü çatmaz. Və izin günü əmr Allahındır.